bira sigara futbol

Game Over

2011-12-21T14:44:00.004+02:00

2008'in Şubat'ında Üsküdar'daki soğuk bir öğrenci evinde açtığımız bu blogla ilgili çok hayaller kurmuştuk. Bir kısmını gerçekleştirdik, bir kısmı ise zamana ve bize yenik düştü. Neredeyse üç yıl içerisinde 200'e yakın yazı yazmışız ama hiçbir zaman istikrarımız olmamış, hiçbir zaman yeteri kadar motive olamamışız.

Şimdilerde birimiz askerde, birimiz ise sosyal medya ve dijital pazarlama konularıyla ilgileniyor ve dolayısıyla bu bloga ayırabileceğimiz bir vaktimiz maalesef yok.

Belki ileride bir gün, yine, buralarda bir yerlerde.

O zamana kadar, cheers everyone!

Batuhan & Cihan

Pause

2011-06-25T20:58:00.002+03:00

Takım Arkadaşları Arıyoruz

2011-05-21T14:22:00.005+03:00

Birasigarafutbol 2008 yılının başında kuruldu ve o zamandan bu yana belli bir kitle edindi. Bu blog sayesinde tanımadığımız insanlarla tanıştık, hep tanışmak isteyeceğimiz kişiler bizi tanır oldu. Bu bloga hep bağımsız bir kafayla katkıda bulunduk ve hep farklı açılardan mevzulara yaklaşmaya çalıştık. Yalnız açıkçası 3 yıl boyunca çektiğimiz en büyük sıkıntı istikrar sahibi olamamaktı.

Şimdi istiyoruz ki futbolu ve mezelerini seven daha fazla insanla beraber olalım, yazılar yazalım, daha fazla insana ulaşalım, eğlenelim, coşalım.

Eğer siz de bizimle beraber BSF'de yazmak istiyorsanız aşağıdaki kanallardan biriyle bize ulaşıverin.

http://www.batuhanapaydin.com/iletisim

http://www.twitter.com/batuhanapaydin

http://www.twitter.com/cihanaktepe

Bülent Timurlenk ve Bağış Erten ile Röportaj

2011-02-14T21:29:00.005+02:00

Geçen hafta Bilgi Üniversitesi'ndeydik ve Social Media Week'in "Spor ve Sosyal Medya" konulu paneline katıldık. Çıkışta ise Radikal gazetesi yazarı ve Eurosport Genel Yayın Yönetmeni olan Bağış Erten ile Sabah Gazetesi haber editörü ve Türk futbol bloglarının öncüsü Aceto Balsamico'nun yazarı Bülent Timurlenk'i yakaladık. İkisinin de zamanı kısıtlıydı ancak bizleri kırmadılar ve kendileriyle birer röportaj yaptık.

Sosyalmedya.co sitesinin 15 günde bir yayınlanacak olan e-bülteninin ilk sayısında çıkan röportajlara aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

Sosyalmedya.co'nun e-bültenine üye olmak ve eski sayılara ulaşmak için lütfen www.sosyalmedya.co/e-bulten adresine tıklayın.

Social Media Week’teki panelinize katılanlara neler anlattınız?

Katılanların aklında kalmasını istediğim iki noktadan bahsedebilirim. Birincisi internette yazmakla gazetede yazmak aynı şey değildir. O algının değişmesi gerekiyor. İkincisi de espri dünyası bu kadar geniş, bu kadar nüktedan bir toplumun internet ortamında son derece katı ve ciddi bir hale gelmesi. Çok daha hoş sohbet bir toplumuz ama internette hoş sohbetin hoşluğu pek kalmıyor, başka bir tavır takınıyoruz.

Bağış Erten: Alternatif Medya Ana Akımın Yerini Alamaz

Sizce bir futbol blogger’ı Hürriyet gibi çok satan bir gazetede yazabilir mi?

Flying Dutchman, Hürriyet’in kapanan spor ekinde yazıyordu. Şöyle de bakmak lazım aslında: Spor yazıları okumayı o kadar seviyoruz ki Hürriyet’in spor eki kapanıyor! Ancak burada kurumları suçlamamak lazım. Hürriyet’in spor ekinde yazan blogger’ın yazısının çıktığı gün, Hürriyet artı 50 bin daha satmazsa o ek kapanır. Türkiye’de Radikal Futbol bile kapandı. Daha dün Tanıl Bora, İslam Çupi’nin kitaplarının ancak 1000 baskı yapabildiğini söyledi. Kimse kusura bakmasın ama İslam Çupi’nin bir lafını 1 milyon kişi biliyor ama kitabı ancak 1000 tane basılabiliyor. Toplumun ve sporu seven insanların biraz aynaya bakması gerekiyor.

Bülent Timurlenk: Gençler Arasında Muhabir Olmak İsteyen Kimseyi Görmüyorum

Inside the Pro: Michael Bradley

2011-01-28T22:24:00.004+02:00

Sporx - Galatasaray bir transfer daha yapıyor

Galatasaray'ın Yeni Forma Sponsoru

2011-01-25T15:40:00.004+02:00

Adidas'la 2015 yılına kadar imzalanmış olan forma anlaşması Nike tarafından ödenen tazminatla feshedildi ve önümüzdeki sene itibariyle Sarı Kırmızılılar'ın Nike'ın ürettiği formalarla sahaya çıkması kesinleşti. Söylentilere göre Nike, Adidas'ın yıllık ödediği 2 milyon doların iki katı kadar bir sponsorluk anlaşması önermiş ve bunun yanında sözleşme feshinin gerektirdiği tazminatı da ödemeyi kabul etmiş. Adidas'ın hakim olduğu Türkiye pazarına oldukça motive bir şekilde giriyor olan Nike'ın, sponsor olduğu birçok ünlü kulübe yaptığı gibi Galatasaray için de özel formalar üreteceği söyleniyor. Bilindiği gibi Nike, Türkiye pazarında yalnızca A Milli Takım'a ve Trabzonspor'a destek oluyor.

Galatasaray Formaları: Nike ve Fesih Sebebi
Galatasaray Formaları: Merak Edilenler
Galatasaray Formaları: Adidas ile Olan Sözleşme Feshedildi

Robinson Zapata

2011-01-21T10:39:00.010+02:00

Galatasaray, Culio ve Stancu'da olduğu gibi taraftarın hakkında etraflıca fikir sahibi olmadığı bir transferi daha bitirdi. Bu sene Romanya'dan üç, Steaua Bükreş'ten yaptığımız ikinci transfer ve dolayısıyla da Romanya pazarındaki güzel arkadaşımız Scouting Romania'ya bağlanıyoruz yine:

Named the best keeper in Liga I at the end of the 2008-2009 season, as well as after the first half of the 2009-2010, “Rufay” had to make way for Tatarusanu and finished a terrible 2010 training and playing with Steaua’s reserve team, in the Romanian second division. He was relieved to be released on a free transfer in December, with six months to go on the current deal, and Galata’s interest is a deserved sign of appreciation for an experienced goalie, with a fantastic ability to adjust to new environments far from home & to compete under pressure.

Şahsi fikrim Ufuk'un bu sene tecrübe kazanarak kendini önümüzdeki seneler için hazırlayabileceği yönündeydi ama yeteneğini bir kenara bırakırsak kendisinin iki tane şanssızlığı var. Birincisi Taffarel ve Mondragon gibi iki yabancı kalecinin kulübün son 15 senesini domine etmesi ve bu yüzden yabancı kalecilere duyulan umut ve sempati. İkincisi de Ufuk'tan önce Aykut, Kerem, Mehmet ve Orkun gibi beklentileri karşılayamayan adamların yerli kaleciye olan bakış açısını kötü yönde değiştirmiş olması. Aynı negatif hissiyat, aslına bakarsanız, yabancı kaleciler için de yakında geçerli olmak üzere. De Sanctis ve Leo Franco'dan sonra Zapata'nın da başarısız olması durumunda yerli kaleciye temelli bir dönüş yaşanabilir. Yani aslında, bahsettiğim o iki şanssızlığa rağmen, Zapata'nın varlığının Ufuk için değil de, Ufuk'un varlığının Zapata için bir baskı haline gelebileceğini düşünüyorum.

NTVSpor - Robinson Zapata da İstanbul'da
Scouting Romania - Poor for Steaua, excellent for Galatasaray!
Youtube - Yaptığı güzel kurtarışlardan bir derleme

Youtube - Fenerbahçe maçında yaptığı kurtarışlar

Youtube - Dinamo Bükreş maçında yediği hatalı gol

Youtube - Ceahlaul'dan yediği hatalı gol

Youtube - Zaglebie maçında yediği hatalı gol

Olympiakos: 70 - Fenerbahçe: 84

2011-01-20T23:47:00.004+02:00

Son 15 dakikasını yakalayabildiğim, iyi ki de yakaladığım muhteşem bir zafer. Başta Ömer, Ukic, Emir ve Tomas olmak üzere takım olarak muhteşem bir son çeyrek çıkardı Fenerbahçe. Savunmada Olympiakos'un enfes guardları Teodosic, Spanoulis ve Papaloukas'a nefes aldırmadılar ve Euroleague'in favorisi olan Yunanlara sahalarında diz çöktürdüler. Özellikle Teodosic'in Papaloukas'a hönkürdüğü an maç bitmiş gibiydi. Rakipteki o sinir bozukluğu Fenerbahçe'nin muhteşem savunmasının eseriydi.

Not olarak düşelim, bu yenilgi Olympiakos'un Atina'daki 20 maçlık galibiyet serisini de sonlandırmış oldu. Final Four'a doğru, yürüyedur Fenerbahçe!

Yekta Kurtuluş ve Bogdan Stancu

2011-01-20T16:36:00.008+02:00

Galatasaray adına yapılan sportif işlerin ve ilgili yorumların, gündemi işgal eden malum konuların maalesef gerisinde kaldığı bir zaman yaşıyoruz. Yekta'nın Kasımpaşa'dan transferi dahi son yaşanan kargaşaya bir şekilde bağlanıyor ki içinde bulunduğumuz kafa karışıklığının net ürünüdür diye düşünüyorum.

Biz yine de sportif açıdan bakalım meseleye. Yekta ve Bogdan'ın transferleri özellikle son bir buçuk senedir kendini çok net belli eden orta saha ve forvete transfer ihtiyacına yönelik olmasından dolayı yerinde eklemeler gibi duruyor. Necati'ye ihtiyacımızın olduğunu yazdığım yazının ana argümanı, beklentilerin düşük olmasından dolayı Necati gibi uyum sorunu yaşamayacak bir oyuncunun zarardan çok yarar getireceğini düşünmem üzerineydi. Kupa maçını izledikten sonra ise Necati transferinin yatmış olmasına çok üzüldüm diyemem.

Beklentinin düşük olması durumu Yekta ve Bogdan için de geçerli. Bunda hem Galatasaray'ın ligdeki kötü gidişatı ve kadronun zayıflığı hem de yeni transferlerin isimlerinin büyük olmamasının payı var. Kuvvetle muhtemel Culio'nun yanında Ayhan'la beraber dönüşümlü oynayacak olan Yekta'nın kale hariç her yerde oynayabileceği yorumları yapılıyor. Kesin olan bir şey var ki vasatın üzerindeki fiziği, düzgün kondisyonu ve oyun disiplini ile Galatasaray'ın şu zamanlardaki kadrosuna net bir katkı yapacaktır.

Bogdan için ancak Youtube'taki görüntülerini izleyerek yorum yapabiliyoruz. Göründüğü kadarıyla kendi başına pozisyon üretmektense tamamlayıcı rolde olan ve ceza sahası içinde pozisyon almasını bilen bir uç oyuncusu. Görüntülerinde uzak mesafelerden attığı goller de göze çarpıyor. Pozisyonunun özelliklerini bilen biri olduğunu varsayarsak Kazım'dan da Pino'dan daha iyi bir Baros alternatifi olacağını öngörebiliriz. Yine de biz şimdiden köşeli konuşmayalım ve Culio transferinde yaptığımız gibi yeni transferi Scouting Romania sitesinden okuyalım:

Stancu is on fire and has produced such impressive numbers this season mainly because he goes for the spectacular goal only every once in a while – beware of his shooting ability from outside the box! – and used his agility, composure and eye for the goal to turn into goals mainly the passes that weren’t good enough for his colleagues or weren’t cleared in time by the opposition’s defenders. A look at his exploits will show that most of the goals scored this year came from close range, were simple tap-ins for those who fail to acknowledge the striker’s merits to be in the right place, at the right time.

Neticede, iki transferin de elzem olan mevkilere yapılmasından ve beklentilerin çeşitli nedenlerden dolayı düşük olmasından dolayı şimdilik olumlu göründüğünü söyleyebiliriz. Zamanla üzerinde daha fazla konuşuruz.

Scouting Romania - Red Alert: Stancu's on fire!

Scouting Romania - Traore vs Stancu

Noat Samisa - Yekta Kurtuluş
Ultras/Movement - Bogdan Stancu Galatasaray'da

Kaç Yıl Oldu?

2011-01-19T14:22:00.010+02:00

Haberturk - Yazarlar Onu Böyle Andı
NTVMSNBC - Dört Yılın Özeti: He, Sor Abisi
Haberturk - "Ogün Samast bugün tahliye edilebilir!"
Borges - 19 Ocak'ta Ne Olmuştu?
Bianet - Gazeteler "Hrant Dink"i Unuttu mu?

Bir Protesto Sonrası Analizi

2011-01-16T20:03:00.009+02:00

Recep Tayyip Erdoğan: Seyrantepe'nin A'dan Z'ye yapımında Galatasaray kulübünün bir Allah kuruşu yoktur. Daha kulüple stadın kullanımı için anlaşmayı yapmadık.

Fırtınalar, seller, depremler ve diğer bütün doğal afetler iyi günde de kötü günde de gerçekleşebilir. Mühim olan fırtınanın sonrasında gelişen olayların tahlilini yapabilmek ve buna göre plan, program çizebilmektir. Mühim olan ve sonrasında herkesin hatırladığı asıl şey kimin fırtına sonrasında krizi iyi yönetttiği ve kimin o distopik durumda sinirlerine hakim olabildiğidir. Ferrari'sini satanların da dediği gibi gemiyi iskeleye getirebildiniz mi getiremediniz mi, mesele bu.

Adnan Polat: 200 kamera ve 40 polis kamerasi goruntulerini inceleyecegiz ve bu insanlari bundan sonra stadlara sokmayacagiz.

Dün akşamın kaybedeni yeni stadındaki ilk resmi maçında gol atamayan Galatasaray değildir. Dün akşamın kaybedenleri çoktur ama en çok kaybedeni Adnan Polat'tır. Başbakan'ın başına gelen ya da onun tepkisi çok çabuk unutulacaktır çünkü Tayyip Erdoğan ile özdeşleştirilip yargıya varılabilecek onlarca başka olay vardır. Ama Adnan Polat gibi Erdoğan'a kıyasla total gündemin içinde mikro seviyede yer alan isimlerin tepki çeken eylemlerinin unutulması zordur. Adnan Polat belki hükümetin ve Başbakan'ın gazabına uğramak istemediği için, belki de gerçekten Erdoğan'ın haksızlığa uğradığını düşündüğü için Galatasaraylılar adına özür dilemiş ve yukarıdaki açıklamayı yapmıştır. Ne var ki Adnan Polat gibi belli bir statü ve konum sahibi kişiler herkes gibi açıklama yapamaz, herkes gibi düşünemez, herkes gibi özür dileyemez, herkes adına konuşacakları zaman herkesi gözetmeden açıklama yapamazlar. Çünkü protesto etme hakkı, nedeni ne olursa olsun ama yeter ki aksi tarafa zarar vermeden olsun, herkesin hakkıdır. Çünkü Galatasaray taraftarını siz iyi, kötü, çirkin diyerek ayıramazsınız. Galatasaray taraftarı hem bir bütündür hem de parçalardan oluşur ve ama parçaların aynı olmak gibi bir zorunluluğu yoktur. Çünkü siz kameraları taraftarı fişlemek ve kombinelerini iptal etmek için değil, onların güvenliğini sağlamak için kullanırsınız. Nasıl bir zihniyet ve korkudur ki bu, sizi kendi taraftarınızın karşısına çıkartıyor, onlara düşman ediyor. Siz değil misiniz yakında mekteplilerinizin karşısına çıkıp oy dilenecek olan? O zaman bu duruşsuzluğunuzun hesabını verirken Başbakan yanınızda olmayacak. Ama doğaldır ki Galatasaray dışında bir hayatınız ve çıkar hesabınız olabilir. Anlarım.

40.000 kişinin tümünün protestoya katılmadığı malum ve protesto eden nispeten ufak kesimin de çeşitli nedenlerle protesto etmiş olabileceği ortada. Kim bilir, Başbakan'ın politik tavrı ya da Fenerbahçeli kimliğini hiçbir zaman saklamaması protesto nedeni olmuştur kimisi için. Kim bilir, belki tipini sevmeyip ıslıklamıştır bazısı. Kimisi de TOKİ Başkanı Erdoğan Bayraktar'ın lüzumsuz açılış konuşması üzerine oluşan son derece çirkin olan "Bu stadı devlet yaptı" tasviri üzerine protesto etmiş olabilir. Lafı uzattım, mesele şudur ki protesto kaçınılmazdır çünkü herkes sizi sevmek zorunda değildir. Mesele yukarıda da bahsettiğim gibi o protestoya nasıl karşılık verdiğinizdir. Ertesi günkü demecinizde "Stadın anahtarı hala bende" diyerek neredeyse tehdit etmek değildir doğru olan. Doğru olan, kanımca, eğer ki edilen protestodan rahatsızlık duyulduysa, sessizce ortamdan ayrılmak ve uzatılan mikrofonlara basit bir şekilde üzüntüyü dile getirmektir. Ha ama Başbakan'ın bu meseleden çıkaracağı başka faydalar olabilir ve bunları hesaplayıp ona göre davranmış olabilir. Politikadır, karmaşıktır. Anlarım.

Dün akşamın diğer bir kaybedeni de Ultraslan'dır. Nedeni ister bedava bilet, ister statü arzusu ister başka bir şey olsun... Tribünün tepkisini derinlemesine analiz etmekten aciz, ilkokul seviyesindeki dar kalıplı yorumlarıyla bütünü maalesef "temsil" edemeyen bu yapının kendini revize etmesi gerekmektedir. Ancak maalesef ki edemeyecektir çünkü bu büyüklükte ve otoriteye muhtaç doğmuş yapılarda doğru olmaktan ziyade akan suya göre hareket etmek elzemdir. Anlarım.

Uzun lafın kısası... Kaybedenlerin gırla olduğu bu ortamda kazanan kişiler, şu anda turnusol kağıdına balıklama girip de demeç verme cesaretini/cahilliğini gösteren Galatasaray celebritilerini analiz etme fırsatını bulanlardır. Beni şu anda fırtınanın nasıl oluştuğu gerçekten ilgilendirmiyor. Beni gerçekten ilgilendiren şey fırtına sonrasında şapkaları düşen ve kelleri görünen basın mensupları, Galatasaraylı yöneticiler ve hükümet görevlileridir. Ben kendimi kazanmış varsayıyorum. Bundan iyi turnusol kağıdı olamazdı.

edit: Bu konudaki eli yüzü düzgün birkaç yazı:
Kanat Atkaya - Tarihi Rezalet
Flying Dutchman - Güdülmeye Gebe Bir Kulüp
Borges - TT Arena ve Protesto

Culio'dan Neler Beklemeli?

2011-01-06T20:24:00.005+02:00

Noat Samisa'nın twitter hesabından yakaladığım Scouting Romania isimli güzel bir blog var. Adından da anlaşılacağı üzere Romanya futbolu üzerine scout çalışmaları yapıyorlar. Galatasaray'ın yeni transferi Juan Emmanuel Culio'yu Romanya'nın yükselen takımlarından Cluj'da oynadığı zamanlarda bolca izlediklerini varsayıyorum ve yaptıkları yorumların bir kısmını aşağıya aktarıyorum.

Funfact: Culio'nun futbola başlamadan önce duvar örerek hayatını kazandığını biliyor muydunuz?

A versatile two-footed player, he can cover several roles in midfield, can provide very good service from the flank, and is a reliable set-plays taker. Has good work-rate and will play his part in getting the ball back, but has one major problem: he keeps the ball too much, trying to find space and time for the decisive pass, often slowing down the build-up. At least once per game you’ll see him crossing from one side to the other with the ball at his feet, paralyzing his team-mates, who ran out of ideas and space in the opposition’s half.

Özet olarak, yetenekli, iki ayağını da kullanan, orta sahada hücum ağırlıklı her noktada görev alabilen ve ayrıca duran toplara da hakim sayılabilecek bir arkadaş. Yalnız tek problemi topu ayağında fazla tutmasıymış. Öyle ki arada sahayı topla enlemesine katettiği ve takım arkadaşlarını paralize hale soktuğu olurmuş. Neyse ki bizde Arda Turan ve Kazım oldukça o fırsatı bulamaz. O yee.

Yazının en can alıcı kısmı burasıydı. Diğer minik detaylar için aşağıdaki linke tık tık.

Scouting Romania - Hagi signs Culio, a former bricklayer
Galatasaray.org - Juan Emmanuel Culio Kimdir?

Kazım'ın Forma Numarası

2011-01-05T11:24:00.001+02:00

Pek Hoş Gelmedin Colin Kazım

2011-01-04T23:16:00.007+02:00

Necati Ateş'in olası transferini anlamsız kılan bir hamledir Colin Kazım'ın gelişi. Önceki postta yazdığım her şeyi print edip yedirebilirsiniz bana çünkü Colin Kazım gibi adamlar ayağa kalkmaya çalışan takımların ocağına incir ağacı diken tiplerdendir.

Takım olamayan Galatasaray'da şu anda en son ihtiyaç duyulan bireysellik ve vurdum duymazlığı kendine kıyafet edinmiş bir adamı aldı Galatasaray. Bakın, oyuncunun ezeli rakipten alınmasını konuşmuyoruz. Colin Kazım'ın kamuoyundaki imajı o kadar kötü ki ezeli rakipte yıllarca forma giymiş olmasından, o sarı lacivert formayla akıllara gelmesinden bahsetmiyoruz bile. Öylesine kötü, öylesine kötü bir transfer ki... Kelimelerin kifayetsiz kaldığı, gecemi bitiren bir transfer. Anlam veremiyorum. Taraftarı geçtim, takımdaki Arda'ya, Baros'a, Kewell'a ve diğer bir iki güzel adama yazık.

Şimdi umursamaz denilen Elano'yu, sakız çiğnediği için disiplinsiz denilen Misimovic'i anma günüdür.

Galiba Necati'ye İhtiyacımız Var

2011-01-04T14:12:00.009+02:00

Siz Galatasaraylı olmayanlar için Kasım ve Aralık ayları oldukça sıcak geçti ve hepiniz "I love küresel ısınma" diye dolandınız ortalıkta ama Galatasaraylılar için hava karanlık, puslu ve tatsızdı. Her atılamayan golden sonra yağmur dolu bulutlar bizim başımıza üşüştü, her mağlubiyetten sonra şemsiyemize yıldırımlar denk geldi. Duygu sömürüsünün dibine vurmadan çıkarayım baklayı ağzımdan: Necati Ateş transferi beni tatmin eden bir transferdir.

Henüz resmi sitede duyurusu yapılmadı ancak ben bu transferi olmuş sayıyorum ve de mevzu sıcakken iki kelam etmek gerekiyor diye düşünüyorum. Deniyor ki Serdar Özkan ve Ali Turan karşılığında getirildi Necati Ateş. Güzel iş, gerçekten. İki kaportacı kardeşimizin de yerine oynayacak Aydın Yılmaz ve Gökhan Zan gibi başka kaportacılar olduğundan dolayı gönderilmeleri yerinde bir hareket. İkisi için de umut beslemedik değil ve "Galatasaray'ın olduğu yerde her zaman umut vardır", kabul, ancak sabrın da bir sınırı var, evet. Özetle, hep konuştuğumuz diplerde gezen takımdaki diplerde gezen yerli kalitesi diz hizasına geldi böylece.

Gizli özneleri geçelim de gerçek özne olan Necati Ateş'e gelelim. Hakan Şükür ve Ümit Karan'la beraber oynadığı 2003-2007 yıllarında 134 maçta 58 gol atmış kendisi. İleri uçta yeteneği el verdiğince her yere koşturmuş ve o zamanların rekabeti düşük Türkiye Lig'inde Milli Takım'a yükselecek kadar göze çarpmış. Nasıl ki şu an kendisi için küçük takımın (Antalyaspor) büyük golcüsü denebiliyorsa, bahsi geçen yıllarda da küçük ligin büyük takımının büyük golcülerinden biriydi. Bu zincirleme tamlamanın bizi getireceği yer ise şudur: Şu anki durumda Galatasaray Antalyaspor'dan büyük değildir ve küçük takımdan büyük golcü transferi gayet yerinde bir hamledir.

Benim aklıma takılan tek nokta geçmişte özellikle Hasan Şaş ve Hakan Şükür ile yaşadığı problemler ve şu anda da takım içinde oyuncu bazında bir otorite boşluğu olması. Ne var ki bahsi geçen iki karakterin de sütten çıkmış ak kaşık olmadığını hatırlar ve Necati'nin de artık 31 yaşına gelmiş ve dersler edinmiş bir adam olacağını hayal edersek umutlarımızı yeşertebiliriz. Bu transfer Necati için gelecekte güzel bir şekilde hatırlanması için son fırsat. Diğer tarafta ise bu transfer Galatasaray'ın devre arasında yapabileceği en iyi yerli forvet transferi. İki taraf da birbirine umut besliyor ve iki tarafın da birbirine ihtiyacı var gibi görünüyor. Ben şahsen umutluyum. Şu anda yerlerde gezen sarı kırmızı refah seviyem sezon sonunda bel seviyeme gelirse ben sokaklarda şampiyonmuşçasına (ve çırılçıplak) turlar atıyor olacağım. Yani aslında benim de Necati'ye ihtiyacım var.

Quaresma'dan Makas Almak

2011-01-02T22:05:00.000+02:00

Arda Turan Sendromu*

2010-12-21T22:38:00.011+02:00

A.Y: Ulan arda sen de mi buradasın
A.T: Başkanım ne yapayım, futbolu bıraktım açılışlara katılıyorum.

Spor sayfaları İngilizlerin tabloid gazetelerinden farkı olmayan ve bununla beraber medyanın amiral gemileri olduğunu iddia eden gazete parçalarını okumak mı zorundayız, yoksa okumaktan keyif mi alıyoruz? Bu soru önemli çünkü arz talep dengesini kurduğumuz denklemde çoğu zaman farkında olmasa da tüketici dediğimiz taraf arz eden tarafı şekillendiren gücü elinde tutuyor. Sen, ben ve onlar, Arda Turan'ın kız arkadaşıyla olan münasebetini ya da bir açılışta gerçekleşen basit bir diyaloğu haber yapan ve böyle bir ucubelikle para kazanan medya müsvettelerine fırsat tanıyoruz. Arda Turan'ın, basitçe anlatmak gerekirse, oynadığı futbola değil de el sıkıştığı ya da beraber uyuduğu insanlarla olan ilişkisine odaklanıldığı sürece alıcı ve satıcı arasındaki ilişki satıcının sürmesini istediği yolda devam edecek ve neticede tabloid basının varlığı Türk varlığına armağan olmayı sürdürecek.

Farklı bir açıdan yaklaşalım. Bildiğiniz üzere Ekşi Sözlük, geneli 18-30 yaş arası seyreden, üniversiteli ve sosyal medyayı aktif bir şekilde kullanan, ortalamanın üzerinde sayılabilecek bir kullanıcı profiline sahip. Ekşi Sözlük için homojen ve elit bir ortam demek naif bir tutum olur ancak bünyesindeki kalitenin ortalamanın üzerinde olduğu da su götürmez bir gerçek. Burada çelişen konu ise bu insanların yukarıda bahsettiğim çürümüş medyanın polemikle beslenen kokuşmuş asparagaslarını ciddiye alması ve sayfalarca entry'de şuursuzca tartışıyor olması. Günlük mastürbasyon ihtiyacını karşılama görevi gören bu ve benzer meselelerin kahvehanelerde, parklarda ve bahçelerde ağıza alınıyor olmasını doğal karşılarım ama zannederdim ki tüketiciden tüketiciye fark vardır ve kalite kendini er geç belli eder. Sanmayın ki bu bir Ekşi Sözlük eleştirisidir... İşaret ettiğim kesim Ekşi Sözlük ekseninde yer alan ve spor kültürü ve eğitimi ortalamanın üzerinde sayılabilecek insanlardır.

Neymiş efendim, Aziz Yıldırım, Galatasaray kaptanına "ulan" demiş. Arda Turan ise gereken cevabı verememiş ve Ultraslan Arda'nın kaptanlıktan alınmasını buyur etmiş. Az önce eleştirdiğim tüketiciye gereken malzemeyi sağlayan bidon medyanın ellerini ovuşturup, ağzının sularını akıttığı bir haber bu. Meselenin içinin ne kadar boş olduğu açık, ortada. Ronaldinho'yu getiremeyen basının domestik havuzda ne kadar kreatif olduğunu kanıtlama çabası, Türk futbolu üzerine İngiliz futbolu ya da Barcelona üzerine olduğu kadar futbol uzmanı olmaya üşenen standartsız futbol tüketicimiz tarafından afiyetle baş tacı ediliyor. Sonuç? Arda Turan meselesinin aşınması ve neticede saha içi eleştiri ile saha dışı eleştirinin birbiri içine girmesi. Son kertede avucumuzda kalan ise hastalıklı ve başedilemeyen bir futbol kamuoyu.

Arda Turan'ın kariyeri özelinde konuşacak olursak... Şahsi kanaatim, kendisinin benzeri bir genç futbol celebritisini Türkiye'nin daha önce yetiştirmemiş olması Arda Turan'ın şanssızlığıdır. Ona yapılan saha dışı zulüm elbette ki, bu satırlarda olduğu gibi, şimdi ve gelecekte eleştirilecektir. Muhtemeldir ki, şimdi farkında olmasalar da gelecekte bu süreçten avantajlı çıkacak olanlar Arda Turan gibi bir yeteneğe sahip olan ve erkenden şöhrete kavuşacak olan genç futbolculardır. İronik bir tespit olacak ama bana kalırsa Arda Turan'ın tahribatı Türk futbolunun gelişimi için büyük bir faydadır. Çünkü bu tahribattan zararlı çıkacak olan futbol kamuoyunun ders alması ve vicdansız tutumlarını törpüleyecek olması kaçınılmazdır. Gelişim süreci uğruna (progress) canını yaktığımız bu bağlamdaki sanırım ilk ve umuyorum ki son değer olur da biz de saha dışını konuşurken saha içini piç etmeyi alışkanlıklar listemizden çıkarırız.

* BSFDK diyor ki "Arda Turan Sendromu" gelişmekte olan toplumlarda zamansızca öne çıkan bireylerin asli olarak yönlendirmeler sonucuyla toplum tarafından gördüğü negatif ve plansız tepkiye verilen isimdir. Sendromun en belirgin semptomu, sendromun öznesi olan bireyin çeşitli araçlarla toplum tarafından baskı altına alınması ve işlevsiz hale getirilmesidir.

Habertürk - "Ulan Arda sen de mi buradasın?"

O An - 9

2010-12-20T20:45:00.002+02:00

This is ODTÜ

2010-12-15T20:09:00.001+02:00

Ntvmsnbc - Kalkanların önünde uzun eşek

Paylaş|

Veda

2010-12-13T22:27:00.009+02:00

Okuyacağınız yazı son derece şahsi, kısmen düzensiz ve ama oldukça içten olacak. Ali Sami Yen stadının vedasına ve son zamanlardaki halet-i ruhiyeye bağlı olarak Galatasaraylı olmaya binaendir aşağıdaki satırlar.

Bugün NTV Spor'un "14-16" isimli programının bir kısmını ASY'ye vedaya ayırmışlar; tesadüfen rastladım. Neuchatel, Monaco ve Real Madrid zaferlerinden yayınladıkları goller eşliğinde Turgay Şeren, Metin Türel, Tanju Çolak, Hayrettin Demirbaş, Bülent Korkmaz, Suat Kaya ve Okan Buruk'u telefonla canlı yayına bağladılar. Olağanüstüydü bu kahramanları arka arkaya dinlemek ve bir o kadar da üzücü. Anlattıkları iki satır şeydi ama tarihe veda edişin vermesi gereken buruk gururdan daha çok, duygusal ve hüzünlü bir hal vardı sözlerinde, kaçınılmaz olarak. Çünkü maalesef, bu yılki sportif başarısızlığı konuşmadan ASY'ye veda etmek imkansız hale geldi. Başarısızlık o kadar göz önünde, o kadar can acıtıyor ki ayrılık acısını bile hissedemiyoruz. Tarihimizle gurur duymamız için, tarihe selam durmamız için ve geçmişi yad etmemiz için bu veda harika bir fırsat olmasına rağmen değerlendiremiyoruz. Çünkü koşullar izin vermiyor. Biz de bu koşullara boyun eğiyoruz.

Okuduğunuz blog'a yazmaya çokça ara vermişimdir. Blog'u ilk açtığımda da şu anda da kendim için yazıyor olma hissiyatı mevcuttu ama yine de etraftan takdir görme isteği, takdir edersiniz ki, kaçınılmazdı. Yine de tembelliğim ağır bastı ve güncelleme işine uzun zamanlar ara verdim. Şöyle bir arşive göz atılsa farkedilir ki ne zaman Galatasaray başarısız bir dönem geçirmiş, ben o zaman yazmayı bırakmışım ve yoğunlukla yazdığım Galatasaray maçı eleştirileri ya da durum kritikleri artık klavyemden çıkmaz olmuş. Her hafta izlediğim sarı kırmızı maçları artık izlemez olmuşum. Üzüntüm, acıdan kaçma gayretim ve Galatasaray ile ilgili herhangi bir materyal görmeme isteğim bir kenara, şimdi sorguluyorum kendimi: Başarı odaklı bir taraftar mıyım ben?

Bu soruyu sadece kendimdeki değişimi görüp de sormuyorum. ASY'deki son lig maçı olan Gençlerbirliği maçında, kötü gidişe tepki olarak sahaya atılan yüzlerce koltuk beni epey etkiledi. Böyle bir başarısızlık zamanında nasıl doğru ve faydalı tepki verilir, tam kestiremiyorum. O gün koltukları kıran adamlar sonuç odaklı adamlar mıdır; o koltukları kırınca bir şeylerin değişeceğini mi düşünüyorlardır, hiç sanmıyorum. Ya da doğru tepki sarı kırmızıyı giyen oyuncuları -ruhsuz, yeteneksiz ya da fiziken yetersiz olsa bile- yuhalamak mıdır? Hakikaten hangi tepki doğru olur, bilemiyorum ve eminim ki kimse bilmiyor. Bilinmediği için de gelişine (reaktif) davranışlar söz konusu oluyor. Düşünmeden hareket etmenin bir stadyumda garip karşılanmadığı da malum. Sonuç olarak sportif kaosun yanına bir de toplumsal anlamda (Galatasaray'ı sevenler toplumu) bir kaos ekleniyor. İki taraf da yetersiz, orası belli. Kurunun yanında burayı okuyup hak verenler de yanıyor, orası da belli. Üzülüyorum ama belli olan bir şey daha var ki o da yeşil sahada başarı gelmedikçe bu kaos hali devam edecek. Çünkü başarı odaklıyız.

Kabul edelim, başarı odaklıyız. Şimdi size modernite ya da materyalizm nutku atmaya hiç niyetim yok, korkmayın. Ama kabul edelim ki tüketici olmaya iyi meylettik. Şimdi size "ah o eski zamanlar, rakip tribünlerin beraber oturduğu zamanlar" diyerek komik olacak da değilim. Sadece duruma dikkatinizi çekmek istiyorum. Kendimden yola çıkacak olursam... 8-9 yaşlarımda Galatasaraylı oldum. 2000 yılında 14 yaşımdaydım ve çocuk yaşta sayılsam da içimdeki Galatasaray sevgisi korkunç boyutlardaydı. Çünkü Galatasaraylı olmak ayrıcalıktı benim için, diğerlerinden farklı kılandı. Benim statümü yükseltiyor, yüzümü güldürüyordu. 1990'ların ortalarından beri, yani aklımın erdiği ilk anlardan beri hep iyi oyuncular, iyi skorlar ve kupalar gördüm. Şu zamanları saymazsak gördüğüm en büyük kriz ikinci Terim dönemidir ki büyük resimden bakacak olursak çok büyük bir kriz değildir o dönem. Feldkamp ya da Skibbe döneminde de üzüldüm ama önemli değildi çünkü hep başarılı olacağız diye bir şey yoktu. Ama bu başarısızlık dönemi giderek uzadı ve an itibariyle zirveye ulaştı. Şimdi ben o çok sevdiğimi iddia ettiğim Galatasaray'la ilgili herhangi bir görsel ya da yazılı materyali yalnızca tarih kitaplarında görmek istiyorum, yani yalnızca başarının olduğu tarihi yaşamak istiyorum. Yaşadığım an acı veriyor, çünkü topyekün bir başarısızlık var. Beni güzelliğe alıştıran Galatasaraylılık olgusu şimdi başımı önüme eğmeme yol açıyor. İlk bakışta suçlu sahadaki futbolcular gibi gözüküyor ve bir çırpıda nefretimi kusuyorum. Haklı mıyım? Değilim. Sadece yöneticiler mi suçlu? Büyük payları olabilir mi ama hangi yöneticiler suçlu ya da sırf istediğini alamayan tüketici iyi hissetsin diye belli kişiler suçlu olmak zorunda mı?

Hem ben nasıl bir taraftarım ki severken yalnızca sarı ve kırmızıyı ve bir bütün olarak Galatasaray'ı seviyorum ancak üzülüyorken parçalardan nefret ediyorum? Beni üzen Galatasaray bütününden nefret edemememin karşılığı, bütünü oluşturan parçaları kötülemek oluyor. Kolaya kaçıyor gibiyim. Ama aslında, basit olarak asıl mesele bu hissiyatı uçlarda yaşamaya alışmış olmak gibi geliyor bana. Üzülürken bu kadar kırıcı, bu kadar unutkan, bu kadar sert ve duygusuz olmak mı doğru olan? Üzüntüyü bu kadar uçlarda, belki de nefret boyutunda yaşamak mı haklılık? Yine geçmişe dönecek olursak, Türkiye'deki hiçbir taraftarın yaşamadığı sevinçleri biz dibine kadar yaşarken kimse bize dönüp de "biraz sakin olun gençler, bugünkü sevinci de yarınki olası üzüntüyü de üsturuplu yaşayın" demedi. Dibine kadar yaşamak alışkanlık oldu herhalde. Biraz da kaybetmeyi bilmemek sirayet etti davranışlarımıza.

NTVSpor'daki telefon bağlantıları süresince eskileri yaşayıp durdum. Hayrettin'i ve Tanju'yu dinleyip Youtube'da şuursuzca izlediğim görüntüleri hatırladım. Ben onları birebir yaşamadım ama kendi içimde yarattığım Galatasaraylılık bütününde onların da kocaman birer yeri vardı, duygulandım. Suat, Bülent ve Okan konuşurken yüzüm hep gülüyordu. Nasıl gülmesin ki... Nasıl gülmesin, ben bir başarı odaklıyım. İster y jenerasyonu ya da tüketim toplumu üyesi deyin, ister başarıya alışmış Galatasaraylı deyin. Ben ve benim gibi binlercesi bir değişim sancısı yaşıyor şu sıralar. Kazanmaya, ama ne olursa olsun kazanmaya tapılan, kaybetmeyi inatla (mantıksız da olsa) kabul etmemenin göğe çıkartıldığı ve başarı hikayelerinin kutsal kitaplar haline getirildiği bir zamanın üyeleriyiz. İşte bu yüzden bizim icraatlerimiz de, sevdiğimiz insanlar da, sevdiğimiz şeyler de ve tuttuğumuz takım da en başarılısı olmalı, en iyisini yapmalı ve en güzeli olmalı. Aksi kabul edilemez, aksi haline bağışıklığımız yok. İşte o bağışıklığı kazanana dek bu sancıyı yaşamaya mahkumuz. Rijkaard'ın uyum sağlayamaması, Sabri'nin yanlış ortası, oyuncuların fiziki yetersizliği ya da Adnan Sezgin'in basiretsizliğini konuşmak iyi güzel de, bir de böylesini konuşmak lazım. Madem güle oynaya veda edemiyoruz Ali Sami Yen'e, bari yeni şeyler konuşarak, yeni bir bakış açısı edinerek gösterelim saygımızı. Kaybetmeye saygı göstermek değil maksadım, kaybederken şahsiyeti ve karakteri korumak.

Güle güle Mecidiyeköy.

Paylaş|

24 Ayar

2010-12-13T20:31:00.005+02:00

Her ne kadar köklü bir spor kulübünün, futbolcu odaklı ve cevap verme amaçlı bir basın metni hazırlamasını takdir etmesem de, özne Emre Belözoğlu ve mevzu da kendisinin eylemleri olunca tarafsızlığım kaybolup gidiyor. Kimin neyi hakettiği elbette tartışılır ve Emre'nin Ankaragücü maçı sonrası "önce adam olsunlar" minvalindeki demeci daha da tartışılır. Ha biz alışmışlar ve kanıksamışlar bu demeçleri ya da davranışlar öbeğini ne kadar ciddiye alıyoruz derseniz, pek almıyoruz. Benim için herhangi bir haber değeri yok. Ama Ankaragücü yönetimi epey ciddiye almış ve son zamanların en güzel ayarına imza atmış. Doğru ya da yanlış demiyorum, öznel bir yargı olur. Gerçek şu ki 24 ayar olmuş.

Emre Belözoğlu nasıl bir adamdır?

Emre Belözoğlu, 15 Kasım 2005’de Türkiye-İsviçre milli maç sonrası İsviçreliler'e saldırarak ülkemizin ve milli takımımızın itibarının dünya çapında yara almasına sebep olan bir ‘adam’dır.

12 Eylül 2007’de Türkiye-Macaristan maçı sonrası kendisini eleştiren basına 'kol' işareti yapan bir ‘adam’dır.

5 Aralık 2008’de Denizli deplasmanında G.Saraylıyla tartışan, kendisine çok şeyler veren eski takımı Galatasaray'a 'O takım' diyebilen bir ‘adam’dır.

19 Aralık 2008’de Konya'da bir gazeteciye 'Seni sabaha kadar döverim' diyerek Milli takım kaptanlığından alınan bir ‘adam’dır.

8 Mart 2009’de Kayseri deplasmanında Cangele'ye boğaz kesme işareti yapan bir ‘adam’dır.

12 Nisan 2009’da Galatasaray deplasmanında 0-0 biten maçta Sabri'yi ölümle tehdit ettiği iddia edilen bir ‘adam’dır.

3 Mayıs 2009’da Beşiktaş-F.Bahçe derbisinde boğazını sıkan Deivid'e 'Seni fena yaparım' diyen bir’adam’dır.

24 Ağustos 2009’da Diyarbakırspor maçında hakem Suat Arslanboğa'nın eline vuran bir ‘adam’dır.

30 Ağustos 2009’da oynanan Manisaspor maçında rakibi Nizamettin'in üzerine hızla giderek 'p.. kurusu' diyen bir ‘adam’dır.

Bunlara ilave olarak sayabileceğimiz pek çok örneğin yanı sıra dün oynanan müsabaka sırasında kulübemize bakarak ‘O… çocuğu’ diyebilen ve bu sözü yayıncı kuruluş kameralarına takılan bir ‘adam’dır, Aynı müsabakada, müsabakanın yan hakemini elinin tersi ile itebilen bir ‘adam’dır.

Bütün bunlara sebep olan bu şahsın kamuoyu ile adeta dalga geçercesine tehditler savurarak adamlık dersi vermesi kültür altyapısı zayıf insanların ne kadar tehlikeli olacağının da en güzel ispatıdır.

Bilinmelidir ki bu tarz davranışlar kariyerinde zirveyi gördükten sonra keskin bir inişe geçmiş, artık o eski parlak günlerine dönemeyen ve dönemeyecek olan bir insanın umutsuz çırpınışlarıdır. Bu şahsa tavsiyemiz böyle söylemlerden ve kafa-kol kesme hareketlerinden uzak durmasıdır. Zira gerçek hayat kendi küçük dünyasında kurguladığı ve etkisinden kurtulamadığı mafya filmlerinin çok uzağındadır.

Ankaragücü Spor Kulübü Basın Açıklaması
Hürriyet Gazetesi - Önce adam olsunlar

Paylaş|

Guus Hiddink is een Believer

2010-12-13T17:27:00.002+02:00

"Size Her Yer Trabzon"

2010-12-12T17:05:00.005+02:00

Olimpiyat Stadı bordo-maviye boyandı!

Kaçan Şampiyonluğun Ardından

2010-12-07T21:22:00.004+02:00

Brezilya Ligi Serie A'da Corinthias değil de Fluminense şampiyon olunca, Nike Ronaldo'yu kameranın karşısına oturtmuş. Kaçan kupanın ardından "What should I do?" dedirtmemeleri iyi olmuş ama Ronaldo'yla bu şekilde yüz yüze kalınca insan bir garip hissedebiliyor.

O değil de... Tren esprisi yapan arkadaşım, bizdensin.

2010'un En İyi 100 Spor Fotoğrafı

2010-12-06T22:19:00.003+02:00

Totallycoolpix.com, 2010 yılında çekilen en iyi 100 spor fotoğrafını sıralamış. 100 fotoğraf çok fazla deyip geçmeyin. Korkunç fotoğraflar var, hepsine bakmanızı öneririm. Ayrıca 8. sırada tanıdık bir sima ve olay göreceksiniz. Bize artık sıradan geliyor gerçi, her yıl 3-5 kez yaşandığı için.

Top 100 Sports Pictures of 2010

Tabii ki İsmail Er

2010-12-03T22:12:00.003+02:00

Beşiktaş’la yıllık 2.7 milyon Euro karşılığında anlaşmaya varan İspanyol futbolcu ile bir görüşme yapan siyah beyazlı kulübün futbol komitesi başkanı Serdal Adalı, “Paranı ne zaman istersin?” diye sordu. Ve hiç beklemediği bir karşılık aldı: “Acelesi yok. Ne zaman müsait olursanız o zaman ödersiniz.”

İspanyol yıldızın bu sözü üzerine Adalı’nın, “Ocak ayından itibaren ödemelere başlarız” dediği öğrenildi. Tarafların bu söz üzerine mutabakata vardıkları ve ödemelerin 15 Ocak 2011 tarihinden itibaren düzenli olarak yapılacağı ifade edildi.

Hürriyet - Paramı istediğiniz zaman ödersiniz

Film Gibi

2010-12-03T19:04:00.008+02:00

Son anda çıkan aksilikler sağolsun El Classico'yu izleyemedim. Youtube ve bloglar sağolsun bu enfes gece hakkındaki videoları, fotoları ve yazıları tarayarak bir şekilde kendimi tatmin etmeye çalışıyorum. Pennearabiata post etmiş, yemeğin üzerine tatlı niyetine.

Riley Koş, Heat'i Seviyorlar

2010-11-26T14:50:00.010+02:00

Amerikan kamuoyunda Pat Riley'nin Erik Spoelstra'yı indirip kendisinin başa geçeceği beklentisi hep 2005 yılındaki talihsiz ama bir yandan da -sonuç odaklı bakılırsa- haklı harekete dayanır. Takımın kötü gidişatından ve oyuncuların Riley gibi saygı duyacakları(!) bir hoca istemelerinden dolayı Stan Van Gundy zorla istifa ettirilmiş ve takım Riley'in kenara gelmesi ile beraber sezon sonunda şampiyon olmuştu. Şimdi benzer bir senaryo tekrar yaşanıyor ve herkesin beklentisi Riley'nin tekrar sahaya inip takımı zafere taşıması. İşte burada insanların istemsiz olarak yaptığı yanlış gözleme ve tutarsız inanca değinmek gerekiyor ki o da farklı zamanlarda benzer eylemin aynı sonucu vereceği yanılgısıdır. Bilmek gerekiyor ki Riley artık 65 yaşında ve saha stresini kaldıramayabileceğini kendisi dahi belirtiyor ve ben bunun blöf olduğunu düşünmüyorum. İşin başka bir yönü de Riley gibi yüksek egolu bir efsanenin, yalnızca çevreden gelen teşvikle (ve o teşvik ağlamaklı bile olsa) kaybedeceği bir işe gireceğine ihtimal vermiyorum. Bu sene Heat'in karşısında 2005 finallerinde karşılaştıkları Detroit ve Dallas'tan çok daha iyileri var. Ayrıca her ne kadar süperstar dense de ne Lebron (25) ve Bosh (26) yeteri kadar üst düzey tecrübeye sahipler ve ne de Wade bu takımı o büyük egolarla beraber mantık çerçevesinde taşıyabilecek kadar iyi. Yani bazen babalar, ismi Pat Riley bile olsa, sevenlerini üzebilir.

O yüzden duruma farklı bir şekilde yaklaşmakta fayda var. Varolan problemi tek bir neşter darbesiyle yok etmek ve ertesinde her şeyin düzeleceğine dair inanç, insan psikolojisindeki kolaycılığa ve hemen olsunculuğa örnek olarak gösterebilir ancak bazen ince ayarlar yapmak, zor olsa da, hastanın asıl ihtiyacıdır. Madem sene başında kıyasla tecrübesiz, oyunculuk kariyeri olmayan ve dolayısıyla saygı uyandırması için farklı faktörlerin devreye girmesi gereken Spoelstra gibi genç bir adamda karar kılındı, şimdi bu stratejinin devamını getirmek ve ona göre düzenlemeler yapmak lazım. Temmuz 2010'da yazdığım yazıda çokça eleştirmiştim ancak Riley olabilecek en iyi şekilde Lebron, Wade ve Bosh'un etrafında yer alacak parçaları takıma dahil etti. Sonraki aşama ise kağıt üzerinde iyi duran bu takımın pratik anlamda da iyi işlemesi. 2002 Lakers'taki Horry, Fox ve Fisher'ın, 2005 Heat'teki Mourning, Payton ve Walker'ın ya da 2008 Celtics'teki Rondo, House ve Perkins'in takımları için düzenli olarak nasıl skor ürettiğini ve oyun planlarında yarattıkları çeşitliliği hatırlayalım. 2010 model Heat için ise LeBron ve Wade dışında skora düzenli katkıda bulunan ve vasfı role player olan birini işaret etmek mümkün değil. Bunun yanında Big Three'nin son halkası olan Chris Bosh üzerinden istikrarla oyun çizilememesi de ayrı bir garabet. İşte bu nokta, sahaya inmek yerine, Riley'in Spoelstra'yla omuz omuza verip katkıda bulunması gereken konudur. Çünkü bu oyun ne bir bilgisayar simülasyonu ne de LeBron ve Wade her gece 48 dakika oynayabilirler. Hele de sezon öncesindeki "The Decision" programı ve spot ışıkları altındaki "Bundan sonraki dynasty'nin adı belli: Miami Heat. Eheh." demeçleri ertesinde Heat dışındaki 29 takımın da onlara sezon boyunca diğer rakipere kıyasla daha hırslı, bileylenmiş ve odaklanmış bir biçimde yaklaşacağı belliydi. Marketing olarak başarılı ancak sportif olarak oldukça başarısız bir off-season yaşanmış ki sezon öncesi kombineleri tüketen, forma satışlarında patlama yaratan Heat taraftarı artık takımlarını yuhalamaya başladı.

Sezon 82 maçtan oluşuyor ve 14 maç sonundaki Heat derecesi (8-6) son derece yetersiz. Yaşanan sıkıntının üç aşağı beş yukarı nedenleri belli ve bunlar takımın iyi bir ofans kitabının olmaması, pota altında üretken olamamaları ve yalnızca şut hücumuna güvenmeleri ve ayrıca ego paylaşımının hakça yapılamamasının yanında psikolojik faktör olarak gösterilebilecek "Fuck Spoelstra, we need Riley, seriously!" yaklaşımı ve Big Three dışında oldukları için geri planda kalan ve efektif olamayan role player'ların motivasyonsuzluğu. Diyeceğim o ki, Şubat'taki All-Star arasına kadar takımın oturması şart ancak önceki yazımda ettiğim iddiayı yineliyorum. Bu takımın başarılı olması halinde haklarında yazdıklarımın print'ini alır, afiyetle yerim. Hala.

Welcome Party

2010-11-09T19:46:00.000+02:00

Resimdeki Hatayı Bulun

2010-09-03T11:37:00.004+03:00

not: O değil de, bir gece ansızın yazmaya dönebilirim. Bu kaçıncı diyebilirsiniz ama mazeretim boldur, ayinesi iştir kişinin.

Sevgi Olayı

2010-08-06T16:43:00.001+03:00

This is Liverpool

2010-07-25T14:49:00.002+03:00

Official Liverpool FC Shirt Swap
Yükleyen footballove. - Diğer spor ve ekstrem spor videolarına göz at.

Veni Vidi - 7

2010-07-22T15:15:00.001+03:00

Dün HaberTürk Gazetesi internet sitesinde resimleri yayınladı, ancak kendi logosu yüzünden pek detaylı bakamadık.

13 Temmuz 2010 Massive Attack İstanbul Konseri

2010-07-14T10:01:00.007+03:00

Dün gece itibariyle bu topraklardan bir Massive Attack geçti. Bilet satışının son gününde Garanti Bankası'nın geçtiği ucuz bilet kıyağıyla gitmeye karar veren bendeniz, sadece farklı bir müzik deneyimi yaşamayı bekliyorken, görsel ve işitsel anlamda oldukça doyurucu bir konsere gitmiş oldum. Bilen çevrelerde trip-hop, kabaca ise elektronik müzik olarak tanımlanabilecek olan Massive Attack, trip-hop'a getirdikleri rock, soul ve reggae çeşitlemeleriyle Kuruçeşme'ye gelen binlerce kişiyi 2 saate yakın süre boyunca beklenenden fazla tatmin etti diye düşünüyorum.

Konserin işitsel kısmında beklenen kesinlikle oldu: Bir MA uzmanı değilim ancak yaptıkları şeyi müzikten çok büyüye benzetmek, haklarında atma tutma cesareti gösteren bendenizi küçük düşürmez diye düşünüyorum. Sayelerinde ciğerlerimiz basa doydu, kulaklarımız sefa pezevengi gibiydi. Ama asıl beni şaşırtan görsel şovlarıydı. Görsel şovdan kastım ise sahnedeki kocaman led ekranda dönen yazılar, rakamlar ve çeşitli görseller... Şu kısa hayatımda gittiğim en politik konserdi diyebilirim. Savaş karşıtı ve ayrıca devrim ve özgürlük yanlısı çıkışları, kapitalist tüketim toplumuna ve yanında İsrail, Amerika ve BP krizine geçirilen güzellemeler, Mavi Marmara'dakiler için bir parça çalınması, Youtube yasağına, Kavak Yelleri ve Aşk-ı Memnu'ya, Demet Akalın'a ve Bodrum sosyetesine sarkastik şekillerde değinmeleri gibi hadiseler benim için bu konseri unutulmaz kıldı.

Güzel müzik, güzel arkadaşlar, güzel boğaz manzarası, antibiyotiğin üzerine ılık da olsa kaymak gibi giden bira. Son günde bira diyetimi MA için bozdum. Hala da hayattayım, hallelujah!

n.p: Massive Attack - Inertia Creeps

Veni Vidi - 6

2010-07-10T16:22:00.002+03:00

LeBron James story results in mirth and anguish on front pages.

Kral Çıplak

2010-07-09T09:48:00.009+03:00

Altı takım istiyordu LeBron "The King" James'i. Her talibinin iyi kötü tarafları vardı elbet ama ben özellikle iki takımı ona yakıştıramıyordum. Bunlardan biri Clippers'tı ki fazla söze gerek yoktur Los Angeles'ın itilmişi Clippers ile ilgili. Kendileri James ile görüşme kopardıklarında bunu havai fişeklerle kutlamışlardı. Çeşitli nedenlerden dolayı hayli umutsuzdular. Diğer yakıştıramadığım takım ise Wade'in yanına Bosh'u katmış olan Miami Heat'ti. Jordan'ın forma numarasıyla oynayan, sırtına sırtı kadar "The One" dövmesi yaptıran, lakabı kral olan bir egodan beklenmezdi iki süper yıldızın yanına katılmak. Yanılmışım. Tek tesellim benimle birlikte milyonlarca insanın daha bu sabah saatlerinde aynı duyguları yaşaması.

Anlıyoruz ki henüz 25 yaşında olmasına rağmen büyük sorumluluklar almaktan, oynadığı takımı sırtlamaktan yorulmuş LeBron James. Anlıyoruz ki artık kral olarak anılmak istemiyor. Anlıyoruz ki hakkındaki balon yakıştırmaları onu daha iyi olmaya itmek yerine, üzerinde katlanılamayan bir baskı yaratıyor. Peki ne olur bundan sonra?

Kadrosunda üç süper yıldızın yanında yalnızca bir tane oyuncusu olan Miami'nin idari kadrosu bu yaz biraz terler. Eklemesi gereken 8 oyuncu daha var ve cap space'lerini 3 maksimum kontrata harcadıkları için paraları kalmadı. Bu 8 oyuncu da veteran ya da genç olacak ve çok az paraya oynayacaklar. Tamamlayıcı olmaları beklenen bu oyunculardan, bir de Boston'daki trioyu tamamlayan Rondo, Perkins ya da Eddie House olmaları beklenecek. İmkansız değil ama zor dostum. Pat Riley o güzel yağlı, İtalyan saçlarını yakında dökebilir.

Bir diğer konu da şu ki, Dwyane Wade, LeBron James ve Chris Bosh isimleri yan yana geldiğinde insanın tüyleri ürperiyor ancak hele bir soluklanıp oturduğumuzda bu oyunun tek topla oynandığını hatırlayabiliriz. Lakers yıllar öncesinde Jerry West, Elgin Baylor ve Wilt Chamberlain ile ya da yakın zamanda Malone, Payton, Shaq, Kobe ile şampiyon olamamıştı ancak Boston üç sene önce benzer potansiyeldeki trio ile kaldırmıştı kupayı. Yani kesin olan şey bu üçlünün varlığının rakip takımlar üzerinde psikolojik bir baskı yaratacağı ancak Mayıs-Haziran ayındaki başarıyı koçun saha içi ve dışındaki yönetimi, egolar arasındaki uyum, tamamlayıcı oyuncuların yetenekleri ve yönetimin idare becerisi gibi faktörler belirleyecek.

Bana göre duygusal olarak çarpıcı olan konu ise şu ki artık LeBron James ve Kobe Bryant arasındaki "kim daha iyi, kim daha efsane" karşılaştırması sonsuza kadar bitecektir. LeBron'un bu hareketi ile Kobe, Jordan'a daha da yaklaşmıştır. O hem Jordan'ın gölgesi ile boğuştu, hem Shaq'ın gölgesi ile boğuştu hem de yeni çocukların varlığı ile boğuşuyor ve görünen o ki her birinde de başarılı oluyor ve olacak. Black Mamba şu anda muhtemelen ellerini ovuşturuyor ve öğleden sonra altına gireceği ağırlıkları düşünüyordur. Onun için doğu yakasında yeni bir "öteki" var artık ve bu üçlüyü yenmek onu Jordan'ın üzerine çıkarabilir.

Şahsi fikrim Miami taraflarındaki bu çılgın projenin başarısız olacağı yönünde. Herkes onların ligi süpürmesini bekliyor olacak. Önlerinde yaşları itibariyle uzun yıllar var gibi gözükse de olası başarısızlıklar halinde kimse bu fantezinin sonsuza kadar sürmesini arzulamaz. Mayıs-Haziran gibi ben buralarda bu yazının linkini veriyor olacağım. Tahminimde yanılırsam da bu yazının print'ini alıp afiyetle yerim.

Veni Vidi - 5

2010-06-24T22:35:00.004+03:00

Günlerdir süren vuvuzela olayına son nokta YouTube'dan. Videoların altına (hepsinde yok) artık şekil 1a'daki gibi futbol topu şeklinde vuvuzela butonu gelmiş. Tıkladığınızda Vuvuzela sesi ile videoyu izliyorsunuz

Veni Vidi - 4

2010-06-16T14:37:00.002+03:00

This is a list of incidents at recent World Cup tournaments that were ugly, unfortunate, unlucky or unwarranted. Put simply, these are the stories of the World Cup that leave a bad taste in your mouth.

Veni Vidi - 3

2010-06-11T10:25:00.005+03:00

Really kids, do I need to say anything more about this? In the future, this GIF will be in the grand online NBA digital dictionary of awesome stuff under ‘S’ for step-back.

Veni Vidi - 2

2010-06-11T02:07:00.005+03:00

How the offical balls are made for World Cup 2010.

Veni Vidi - 1

2010-06-11T02:03:00.006+03:00

Over the past weeks, the teams and their legions of fans have begun arriving while final preparations are made and and dress rehearsals held for the Opening Ceremony on Friday. The tournament takes place over a month, ending on July 11th. Collected here are recent scenes from South Africa as it readies itself to welcome the world. (39 photos total)

Fenerbahçe: 1 - Beşiktaş: 0

2010-04-18T22:18:00.005+03:00

Çok enteresan bir ligimiz var. Lig belli bir dönemde mutlaka düğümlenir, sonra o düğümün ligin son haftalarına doğru mutlaka büyük bir maçla çözüleceğine inanırız. Bu akşamki Fenerbahçe-Beşiktaş maçı da o düğümü çözecek karşılaşma olarak görülüyordu, hatta Bursaspor gerçeğini görmezden gelen kendini bilmez birçok spor yazarımız bu maçı kazananın şampiyon olacağı yönünde kehanetlerde bulunuyorlardı maç öncesinde. (Yazarın burada doğduğu Bursa şehrinin takımına olan duyguları kabarıyor.)

Eğer ortada bir düğüm varsa bir adamdan bahsetmek gerekir. Önlisans, lisans, yüksek lisans, doktora ve bilimum akademi dışı eğitimini düğüm açma üzerine tamamlamış bir şahsiyet, Alex de Souza. Daha biralarımızı açmadan, sigaralarımızı yakmadan, eski dostu Rüştü’ye selamün aleyküm’ü çekti kaptan. Dedik heralde Guiza da Rüştü’yü hatırlayınca bir aşırtma sıkıştırıcak araya. Olmadı. Kısfmet. Golden sonra çoğunluğu siyah beyaz renkler içinde ordan oraya koşturan 2 deste adam gördük desek yeridir. (Yazar burada da kaos futbolunun büyükelçisi Mustafa Denizli’ye ve tek farklı galibiyetin üstüne yatma üstadı Daum’a selam çakıyor. Selam.)

Maçın ikinci yarısıyla birlikte damarlara hafif hafif adrenalin pompalanmaya başlandı. Ligimizin birbirleriyle “her anlamda’’ uyumlu ikilisi Lugano ve Bilica’dan futbol dışı bir performans bekliyorduk, Bilica bizleri fazla bekletmedi ve “Football Manager söylüyorsa doğrudur’’ tezini tek başına çürütme potansiyeline sahip Uğur İnceman’ı fizik kondisyon testine soktu.(Menejerlik dedim de böyle FM2005'te İnceman’ı alıyorduk 100k’ya falan defansın önüne koyuyorduk sezonu 10 gol 20 asistle falan bitiriyordu, fakat konuyu dağıtmamak için şimdi bundan bahsetmeyeceğim. Sezondaki ortalama rating’i de 8.20 falan oluyordu ha. Hayat işte.) Bilica penaltıyı yaptı, paşa paşa sarı kartını gördü, fakat daha sonra bir hareket yaptı ki, 47 yıldır futbol takip ediyorum böyle bir şeye daha önce şahit olmadım. Fabio Bilica kardeşimiz penaltı noktasında sondaj çalışması yapıyordu. Adeta bir arkeolog, efendime söyleyeyim bir vidanjör gibiydi. Penaltı noktasının yerinde bir krater vardı artık. Garibim Bobo düzeltmeye çalıştı, topu kraterin sağına koydu, durmadı top, soluna koydu, durmadı top… En sonunda sabitledi, vurdu, Volkan çıkardı. Bilica amacına ulaşmıştı. Şu lig bitsin de, bu pozisyonu tekrar konuşuruz daha sonra.

Derbi denildiğinde kart eksik olmaz, sarıların yanında kırmızı renkte olanları da bol bol görürüz. Kronolojik sırayla gidecek olursak Ernst – Wederson ve İbrahim’lerden Toraman olanı kırmızı kart görerek biraz erken terk ettiler sahayı. Dirsekler, kapışmalar, güreşler, çoğunun sonu sarı ve kırmızı ile geldi. Son 6 haftada 1 sarı kart görmüş olan Beşiktaşlı futbolcular “Hacı fazla sakin oynuyoruz biz bak Bilica falan bile hala sahada, yumulun.’’ diye düşünmüş olacaklar ki bir noktadan sonra hakem elinde kart ile dolaşmaya başladı.

Ligde son 4 haftaya girerken Daum’un Fenerbahçe’si bir büyük maçtan daha ihtiyacı olan skoru alarak ayrıldı. Alex’in 2 hafta önce söylediği gibi, Bursaspor artık ne zaman dikiz aynasına baksa arkasına takılmış olan sarı-lacivert aracı orada görmeye devam edecek. Onun arkasında ise bir çok aksamında oluşan problemlerle uğraşan sarı-kırmızı renkte bir başka aracımız var, rakiplerinin pit-stop’a girmesini bekleyen…

Basın ve Provokasyon

2010-04-12T22:13:00.005+03:00

Aşağıda yazı aklı başında bir Galatasaray taraftarı olan çok yakın bir dostum tarafından yazıldı. Yazıyı okurken şu linkteki "Saldır Cimbom Okey Let's Go" isimli güzide Ultraslan eserini loop'a almanızı rica ediyorum. - batu

11 Nisan 2010 Galatasaray – Diyarbakır maçına Ultraslan taraftar grubunun protestosu damgasını vurdu. Şu anda bu yazıyı merak edip de okuyanlar neler olduğunu az çok biliyorlar, bu yüzden ayrıntıya girmeyeceğim. Protesto haddini aştı mı, takıma ve camiaya yararı dokunur mu, o konuları da sizin takdirinize bırakıyorum. Sadece altını çizmek istediğim birkaç nokta var.

Ultraslan’ın web sitesindeki açıklamada protestonun kişileri değil, takımın tümünü ve yönetimi hedef aldığı söyleniyor. Ama “kimisi gece alemlerinde, kimisi sinema peşinde”, ”alemci futbolcu istemiyoruz” gibi tezahüratların kimleri hedef aldığı, sahada kimlerin ayağına top gelince yuhalandığı ve ıslıklandığı açık bir şekilde ortada.

Garip bir şekilde dün gece tribünlerde hedef gösterilen kişilerle, spor basınının son haftalarda hedef gösterdiği kişiler aynı. Şimdi bunlara bir göz atalım:

8 Şubat 2010 : Arda, sevgilisi için sinema kapattı.

http://arama.hurriyet.com.tr/arsivnews.aspx?id=13727243

Arda Turan, sevgilisi Sinem Kobal’ın yeni filmi “Romantik Komedi”yi rahatça izleyebilmek için, önceki gün 140 kişilik bir sinema salonunu kapattı.

Bu haberin üstüne tüm basının ve spor camiasının bu olayın üzerine ne kadar gittiğini biliyoruz. Arda’nın özel hayatına bu kadar karışılması ve üzerine konuşulmasının onu yıprattığı yetmemiş olacak ki, dün gece bir darbe de sığınacağı tek liman olan Galatasaray taraftarından (Ultraslan'dan) yedi.

30 Mart 2010: F.Bahçe'ye yenildi, evde parti verdi!

http://www.htspor.com/galatasaray/haber/504210-fbahceye-yenildi-evde-parti-verdi

Bina sakinleri, Brezilyalı futbolcunun, Trabzon mağlubiyeti sonrasında da evde eğlendiğini belirterek tercüman Çetin’e, “Bu nasıl Galatasaraylı, bunu ne zaman göndereceksiniz?” diyerek tepki gösterdi.

Zaten geleli henüz birkaç hafta olmuş bir futbolcudan Fenerbahçe derbisinin “duygusal” önemini anlamasını ve “Galatasaray ruhu” taşımasını beklemek, ne kadar doğru bilemiyorum, ama bu haberde de açıkça bir kışkırtma ve provokasyon söz konusu.

30 Mart 2010: Aslan'ın 5 belası!

http://www.htspor.com/galatasaray/haber/504239-aslanin-5-belasi

Sabri'nin davetiye, ev hazırlıkları ve diğer işlemler sebebiyle aklının karışık olduğu ve bu sebeple de gerçek performansından uzak kaldığı iddia ediliyor.

Yine bir HaberTürk klasiği olan bu haberde de Galatasaray'ın 5 futbolcusu Jo, Elano, Arda, Sabri ve Leo’nun üzerine yazılanlar tamamen provokatif ve kaynaksız. Örneğin: “Jo Alves, İstanbul’u tatil mekanına çevirdi. Sambacı gerek ev, gerek barlarda vaktini ünlü Elvis Presley’in Rock’n’Roll danslarıyla geçiriyor”, “Zira, hakkında (Elano) 'Dünya Kupası’na gidecek. Bu yüzden sakatlanma korkrusuyla topa bile girmekten kaçıyor. Oyunun içinde görünmüyor' yorumları yapılıyor.”, “SABRİ'NİN AKLI DÜĞÜNDE!”.

6 Nisan 2010: Takımı gol yedi, o güldü!

http://www.htspor.com/galatasaray/haber/505974-takimi-gol-yedi-o-guldu

Tribünde olan Milan Baros ise tavırları tepki çeken bir başka isim oldu. Cezalı olan Çek golcü maç öncesi kulaklıklarını takıp telefonuyla oynadı.

?! Yorumsuz.

7 Nisan 2010: Şok İtiraflar!

http://www.htspor.com/galatasaray/haber/506102-sok-itiraflar

Adını vermek istemeyen bir futbolcu, HABERTÜRK’e kötü gidişatın nedenlerini teker teker sıralarken, takımdaki en büyük sorunun ise ‘güven bunalımı’ olduğunu söyledi.

Bir Galatasaray düşmanı olan HaberTürk muhabiri Erhan Telli’nin haberine göre “ismi bizde saklı” bir Galatasaraylı futbolcu şok itiraflarda bulunuyor. Bu haberde de açıkça hedef gösterilen pek çok futbolcu var. Kendisi bir ara da Rijkaard’ın Milan’a gideceği yönde 3 haber yapmıştı:

http://www.galatasaray.org/search.php?searchCategory=&searchKeyword=erhan+telli

9 Nisan 2010: Jo Abarttı, Şampanyayla Banyo Yaptı.

http://www.habershow.com/v4/4388-jo-abartti-sampanyayla-banyo-yapti

Mekanda bulunanların şaşkın bakışları altında toplam 19 şişe şampanya ve 3 şişe viski sipariş veren Brezilyalı futbolcu, hızını alamayıp şampanyayı arkadaşlarının saçlarına ve üzerine döktü.

Yukarıda gördüğünüz haberler benim kısa sürede kendi çabamla araştırıp bulduğum haberler. Bunun gibi daha birçok masa başı haberinin yazıldığından emin olabilirsiniz.

Dün gece yaşananlara bakarsak da bu provokasyonların amacına ulaştığını söyleyebiliriz.

Ultraslan’ın web sitesindeki açıklamaya göre diğer bir çelişki de sitedeki forumun “özgür düşüncelerin paylaşıldığı ve tartışıldığı” bir ortam oluşturmak için açıldığı, ama Diyarbakırspor maçında yaşananları kınayan bir takım “haddini aşan” yorumlardan dolayı Ultraslan yönetiminin bundan sonra “sert kararlar alacağı ve uygulayacağı”. Bunun da yorumu size ait.

Galatasaray taraftarlığı kimsenin tekelinde değildir.

Milli Takımın Yabancı Hocaları

2010-03-30T13:13:00.004+03:00

Türk Milli Futbol Takımı’nın Fatih Terim’den boşalan teknik direktörlük koltuğuna Hollandalı teknik adam Guus Hiddink yerleşti. 1 Ağustos 2010 tarihinden itibaren resmi görevine başlayacak olan Hiddink milli takımı çalıştıran 43. teknik adam olacak.

Fatih Terim’den sonra milli takım teknik direktör adayları konusunda sık sık tartışılan “Yerli teknik direktör mü, yabancı teknik direktör mü?’’ konusunu ele alındığında milli takımın 87 yıllık tarihinde 24 Türk, 17 yabancı teknik direktörün görev yaptığı görülüyor. Görevine başlayacak olan Guus Hiddink ise milli takımın başındaki ilk Hollandalı ve 18. yabancı teknik direktör olacak.

Daha önce milli takımda görev yapan yabancı teknik direktörler ele alındığında İngiliz ve Macar teknik direktörlerin dörder kere, İtalyan ve Yugoslav antrenörlerin üçer kez görev aldıkları göze çarpıyor. Alman, İskoç ve Rumen uyruklu çalıştırıcıların ise birer kez milli takımın başında oldukları görülüyor.

Milli takımın başına geçen ilk yabancı teknik direktör İskoç Billy Hunter’dır. 1924-1926 yılları arasında milli takım teknik direktörlüğü görevini yürüten Hunter bu süre zarfında takımı yönettiği 12 maçta 5 galibiyet 7 mağlubiyetlik bir istatistik elde etti. Milli takımda son görev alan yabancı teknik direktör ise 1990-1993 yılları arasında bu görevde bulunan Alman Sepp Piontek’tir. Danimarka Milli Takımı’yla büyük başarılara imza attıktan sonra Türk Milli Takımı’nın başına geçen Piontek resmi maçlarda sadece bir adet galibiyet elde edebildi. Piontek döneminde Türkiye oynadığı 27 maçın 4ünü kazanırken, 15ini yitirdi, 8 tanesinde de berabere kaldı. Türkiye’nin elde ettiği 4 galibiyetin 3 tanesi hazırlık karşılaşmalarındayken milli takım resmi maçlarda sadece 1 galibiyet alabildi.

Rumen teknik adam Nicolae Petrescu ise milli takımda en az süre alan yabancı teknik direktör ünvanını elinde bulunduruyor. 1971 yılında görev alan Rumen teknik adam Türki Milli Takımı’nın başında sadece 1 maça çıktı. 5 Aralık 1971 tarihinde oynanan Türkiye – Polonya maçında takımın başında sahaya çıkan teknik adam 1-0’lık skorla milli takımdaki tek maçından galibiyetle ayrıldı.

Milli takımın tarihine bakıldığında yabancı teknik direktörlerin ağırlıklı olarak 1923-1962 yıllarını kapsayan 39 yıllık dönemde görev aldıkları göze çarpıyor. Söz konusu 39 yıllık dönemde milli takım tam 13 yabancı teknik direktörle çalışırken yine bu zaman aralığında sadece 6 adet yerli teknik direktörün milli takımın başında olduğu görülüyor. 1963 yılı ile 2009 yılı arasındaki döneme baktığımızda ise milli takımın sadece 4 adet yabancı teknik direktör ile çalıştığını ve ilgili 36 yılda görev yapan yerli teknik direktör sayısının ise 17 olduğu kaydediliyor. 1 Ağustos 2010 tarihinde resmi görevine başlayacak olan Guus Hiddink, Sepp Piontek’ten 17 yıl sonra görev alan ilk yabancı teknik direktör olacak.

Trabzonspor: 1 - Galatasaray: 0

2010-03-22T21:12:00.005+02:00

Geçen haftaki Ankaragücü maçından çok da farklı değildi oyunumuz. O maçın sonrasında da yazmıştım, yine aynı şeyleri yazmak da pek gelmiyor içimden. Arda gibi topu ayağında tutup takımın set hücumuna geçmesini kolaylaştıran bir adamın yokluğu yine hissedildi. Üzerine bir de artık bıkkınlık veren bir merkez yeteneksizliği var ki şuna da eminim Adnan Öztürk ya da Adnan Polat, her kim olursa olsun, eğer başkanlık seçimlerini kazanmak istiyorlarsa Barış'ı takımdan göndermeyi vaad etmeliler. Barış gibi sadece koşmayı bilen ve iki metre ötesine topu itemeyen bir adamın Elano'nun yanında, dos Santos'un arkasında, Neill'in önünde yeri olmamalı. Gerçi bizim mektepli ihtiyarlar oylarını kullanırken kulübün saha içi ve dışındaki icraatlerindense kendi çıkarlarına bakarlar da, neyse. O da başka bir hikayenin konusu.

Geçen haftadan farklı olan iki şey vardı: Birincisi yakaladığımız fırsatları değerlendirememiz. İkincisi ise benim uzun zamandan sonra yenilgi ertesinde blog'a yazıyor olmam. Atletico Madrid ve Eskişehir yenilgilerinin ardından klavye başına geçtiğimde acıdan kıvrım kıvrım kıvranıyordum. Neyse, bu yenilgi sonrasında yazmak çok da acı vermiyor çünkü geçen haftaki hasbelkader galibiyetten sonra farklı şeyler düşünmeden benzer şeyleri yazabiliyorum ya da mağlubiyet üzerine istemsizce de olsa geyiğimi harlayabiliyorum. Böyle bir maç ertesi işte.

Bir de Trabzonspor çok sert oynadı. Karadenizin sert iklim şartları onları doğal seçilimde farklı bir boyuta sürüklemiş belli ki. Yazık lan, Keita da insan. Hakediyor mu o kadar dayağı? Küfür mü etti size, kaportacılar sizi. Bursa da Denizlispor'a iki tane sallamış. Ezel'i izlerken altlık oldu keyfime. Yürüyedur be timsah!

Peter Kenyon

2010-03-20T13:53:00.010+02:00

Peter Kenyon, 1997 yılında başkan yardımcısı olarak Manchester United'ta göreve başlıyor. Buralardaki tabiriyle Futbol A.Ş.'nin başkan yardımcısı (deputy chief executive) demek oluyor Kenyon'ın görevi. O zamanların başkanı Martin Edwards'ın sağ kolu kendisi ve o Edwards da 1980'den beri kulübun çarklarını yağlayan adam.

2000'de Kenyon koltuğu Edwards'tan devralıyor. Peter Kenyon gelecek vaad eden bir yönetici. Başkan yardımcılığı sırasında büyük rol aldığı şişkin Vodafone ve Nike anlaşmaları ile kırmızı şeytanların endüstriyel futbolun öncülerinden olmasını sağlıyor. Başkanlık koltuğunu devralmasıyla da çizgisini devam ettiriyor ve onunla beraber finansal anlamda kulüp büyük adımlar atıyor. Ruud van Nistelrooy, Rio Ferdinand ve Juan Sebastian Veron örneklerinde görülebilecek olan kulübü zarar sokan "yüksek paralar vererek oyuncu alma dönemi"ni sona erdiriyor ve kulübe finansal anlamda nefes aldıracak birçok projeye imza atıyor. Ayrıca 2002'de emekli olmayı kafasına koyan Alex Ferguson'ı ikna eden kişi olarak da biliniyor Kenyon. Yöneticiliği süresince 2 defa lig şampiyonluğunu tadıyor ve 2003'te Abramovich'in "duygusal" çağrısıyla Chelsea'de göreve başlıyor.

2009 Eylül'üne kadar sürecek olan "Maviler" döneminde yine finansal anlamda güzel işlere imza atıyor Martin ve pazarlama ve markalaşma yolunda atılan büyük adımların neticesinde onunla beraber Chelsea "yalnızca petrol parası yiyen kulüp" imajını arkasında bırakıp, para da basabilen bir kulüp haline geliyor. Başkanlığı döneminde 2 kere lig şampiyonluğu yaşıyor Chelsea ve bir kere de Şampiyonlar Ligi finaline yükseliyor.

Peter Kenyon'ın ismi şu sıralar Adnan Öztürk ile beraber anılıyor. Adnan Öztürk, Galatasaray'ın 1 hafta sonra gerçekleşecek olan başkanlık seçimlerinde Adnan Polat'ın tek rakibi. Denilene göre Öztürk seçildiği takdirde Peter Kenyon başkan danışmanı olarak kulüpte göreve başlayacak. Peter Kenyon, Türkiye şartlarında ne kadar "Peter Kenyon" olabilir, bu bir soru işareti. Ama ne dersek diyelim, Manchester United ve Chelsea gibi takımlarda en üst kademede görev almış bir futbol ve iş adamının Galatasarayla beraber isminin anılması bile büyük bir olay.

Seçimler üzerine de yazmak istiyorum hafta içinde. Adnan Polat gibi kulübü ayağa kaldıran başarılı bir başkanın karşısına yine iddialı bir isim çıkıyor; illa ki bir iki kelam edilir. Dip not olarak: seçimin yapılacağı gün, kaderin enteresan bir oyunu olarak Fenerbahçe derbisinden önceki gün.

Galatasaray'da 27 Mart'ta Adnan Polat ile birlikte seçime girecek olan Adnan Öztürk, seçimlere bir hafta kala yönetim kurulu listesini ve tüm profesyonel çalışanlarını açıkladı.

Chelsea: 0 - Inter: 1

2010-03-17T16:52:00.005+02:00

Jose Mourinho: ''Stamford Bridge benim evim. Orada her zaman kazanırım.''

Galatasaray: 3 - Ankaragücü: 0

2010-03-14T21:55:00.005+02:00

Aylardır sakat olan gözde forvetinin (yazar burada Milan Baros'a sesleniyor) oyuna girdiği dakikanın maçın en güzel dakikası olduğu "düz"den hallice bir maçtı bu akşamki. Tam da "pozisyona girmeden 2 gol attık" ve "kalecilerin koltukaltları dahi terlemedi ehuheuh" diye zırvalamaya başladığımız son dakikalarda ise Godzilla kılıklı Keita'nın bahsi geçen bu güzel insana attırdığı gol endorfin dolu bedenlerimizi katmerledi, pış pışladı. Epey sıkıcı bir maçtı ama haticenin neticeyi el enselediği su götürmez bir gerçek ve bu da demek oluyor ki maç fazlasıyla lideriz. Sarı lacivertlilere ve siyah beyazlılara ise selam olsun (yeşil beyazlıları seviyoruz, ekmeğini yedik 18 sene).

Yine de not düşmek lazım bir iki noktayı. Açıkça görüldü ki Sarp ve Barışlı bal yapmayan orta saha ile topu geriden pas yaparak çıkarmaya çalışmak uzun toplarla oynamak demek oluyor. Bu da ileridekilerin topa sahip olamadığı zamanlarda oyunu kurmanın daha çok zaman almasına yol açıyor. Arda'nın sürekli içe katederek takım arkadaşlarını rahatlattığı zamanları bu akşam çokça aradık diyebiliriz. Keita ve dos Santos'un çizgiye çakılı kalmaları ve Elano'nun da aynı kafadan birinin yokluğuyla kimseden destek bulamaması sonucunda 3-5 pası üst üste yapamayan bir haldeydi takım. Neyse ki kişisel becerileri ile Keita (1 asist) var, neyse ki fiziğine kurban Keita (1 gol) var, neyse ki Ankaragücü defansının hastasıyız. Hepsini tebrik ediyorum, ikramları pek cömertti.

Son olarak Sabri'nin stattaki 20 bin kişiye üçlü çektirmesi mevzusuna değineyim. Şu bir gerçek ki Mecidiyeköy'deki her galibiyetten sonra Sabri taraftarlara üçlü çektirdiği sürece Galatasaray'ın bir dünya kulübü olması hiç kolay değildir. Kim görmüş Xavi'nin Nou Camp'ta üçlü çektirdiğini? Unutmayalım, Barcelona bu günlere kolay gelmedi.

Diyarbakır Çok Rerörerö

2010-03-14T16:55:00.005+02:00

Ama Diyarbakırspor bu ligin rengi rerörerö. Kürt sorununu tartışırken Diyarbakırspor'u da konuya dahil etmeliyiz rerörerö. İstanbul BB maçında sahaya girdiler ama aslında haklarını arıyorlar rerörerö. Bursaspor maçında yaşananlar birkaç kendini bilmezin işi, Diyarbakır halkına mal edemeyiz rerörerö. Provokasyon bunlar hep gomplo bunlar rerörerö. Hakemin kafasına taş atmışlardı ama yazık ona, ah canım benim ya, onların da işi zor, napıcaksın rerörerö. İstiklal marşını ıslıklamışlardı çünkü demokratik haklarını kullanıyorlar, demokrası çok yaşa rerörerö. Diyarbakırspor taraftarı aslında çok centilmen, gün içinde ellerinde taşla değil çiçekle gezerler rerörerö. Şeyh Said'i de anlamak lazım rerörerö. Euro 2016'daki aday stadyumlar arasında Diyarbakır'ın stadı niye yok, niye bu ayrımcılık rerörerö. Bu şehrin enerjisi bir başka rerörerö. Kürdistan gerçeğini görmezden gelemeyiz, onlara hak hukuk, onlar da insan, azınlık çok mühim, aman aman yine de hassas konular bunlar rerörerö. GAP tamamlansaydı böyle olmazdı rerörerö. Oraya kimse yatırım yapmıyor, orada aşiret düzeni mevcut, feodal yapı hakim rerörerö. Eğitim şart rerörerö. Futbol asla sadece futbol değildir rerörerö.

Atatürk Olimpiyat Stadı'nda Diyarbakırsporlu taraftarlar İstanbul Büyükşehir Belediyespor 1 - 0 öne geçince sahaya girdi. Hakem Hüseyin Göçek karşılaşmayı oynatmama kararı aldı.

Demiryolları ve Futbol İlişkisi

2010-03-07T15:08:00.009+02:00

Tren Gelir Hoş Gelir

Futbol güzel oyundur. Çok sevilir, çok takip edilir. Kitleleri peşinden koşturur, öyle ki toplumların afyonu din midir yoksa bu güzel oyun mu, cevap verirken bile insan oturup düşünür.

Futbolun çok sevilip çok takip edildiğinden dem vurduk, doğrudur futbol her zaman çok sevilmiştir. Fakat bu oyunu sevmek ve takip etmek fedakarlık gerektirir. Fedakarlık denildiğinde başta belki de maddiyat gelir. Futbolu takip mi edeceksin? Öyleyse lafı hiç dolandırmadan söyleyelim, elini cebine atacaksın. Günümüzde katlanılması gereken fedakarlık miktarı eski zamanlara, 20. yy başlarına nazaran azalmıştır denilebilir, o devirlerin insanlarının sağ ellerinde uzaktan kumanda, sol ellerinde patates kızartması yoktu. Futbolun oynandığı yerlere gitmek zorundaydılar; stadyumlara…

Çok eski zamanlardan bahsediyoruz, 100-120 yıl öncelerinden. Bir yerden diğer bir yere gitmek öyle kolay iş değil 19. yy sonlarında. Ama diğer tarafta futbol var. İnsanlar bu sevdikleri oyunu izlemek istiyorlar ama önlerine hiç küçümsenmeyecek bir engel çıkıyor; ulaşım masrafları. İnsanların imkanları kısıtlı olduğundan ve teknolojinin günümüze oranla emekleme aşamasında olmasından dolayı insanlar otomobillerine 10 sterlinlik benzin koyup başka bir şehre gidemiyorlar, böyle bir lüksleri yok, çünkü böyle bir otomobilleri yok. Ve işte burda devreye kurtarıcı giriyor, demiryolları…

İngiltere Futbol Federasyonu’nun 1872 yılında ilk kez düzenlediği ve Londra’da gerçekleşen FA Cup organizasyonuna tam 15 takım seyahat masraflarını karşılayamayacakları gerekçesiyle katılamayacaklarını bildirir. Ve yine ulaşım masrafları sebebiyle FA Cup finalini sadece ve sadece 2000 adet seyirci izler. Şaka gibi bir durum.

Yine çarpıcı bir örnek verelim. 1889 yılında İngiltere’de futbol ligi kurulur ve bu lig toplamda 12 takımdan oluşmaktadır. Accrington, Blackburn Rovers, Burnley, Everton, Preston North End, Aston Villa, Derby County, Notts County, Stoke, West Bromwich Albion, Sunderland ve Wolverhampton Wanders kulüpleri lige katılacaktır. Fakat Sunderland kulübü diğer kulüpler tarafından ligin dışına itilir çünkü Sunderland deplasmanına gidecek takımlar için seyahat masrafı çok yüksektir.

İşte bu problem demiryolları ile çözüldü. Demiryolu ağlarının yaygınlaşmasıyla birlikte ucuz ve hızlı seyahat imkanı elde eden futbol severler bu fırsatı sonuna kadar kullandılar. Büyük ölçüde gelişen demiryolu ulaşımıyla müthiş bir gelişim yaşandı futbolda; 1901 yılında FA Cup finalini tamı tamına 114.000 kişi seyretti. Crystal Palace Stadında oynanan bu maça insanların büyük çoğunluğu Londra ve Brighton demiryolu hattıyla gelmişti.

1923 yılında ise demiryollarının futbol bağlamında ne denli önemli olduğu ortaya çıktı. O yıl FA Cup finali Wembley’de yapıldı ve stadın etrafında müthiş demiryolu bağlantıları vardı. West Ham United – Bolton arasında oynanan finale tam 270.000 insan 145 tren seferi ile taşındı.

Futbol insanlar için her zaman müthiş bir heyecan, müthiş bir uğraş olmuştur. El Salvador - Honduras arasında olduğu gibi uğruna savaşlar çıkmış, ya da ülkeleri yakınlaştırmıştır. Kahramanlar doğurmuş, nice hayatlar yıkmıştır. Fakat insanlar hiçbir zaman bu lezzetli oyunu takip etmeyi bırakmamışlar, ne olursa olsun sıkı sıkıya sarılmışlardır. Futbolun başlangıç aşamalarından itibaren bu gelişime en büyük etkiyi demiryolları yapmış, milyarlarca insanı futbola taşımıştır trenler. Bu emektar metal dostlarımız insanları futbolun kalbine taşımaya devam etmektedir.

Not: Floyd strikes back! Çok uzun zamandır yazmadım, çok ihmal ettim burayı. Kusuruma bakılmayıp affedilmeyi diliyorum, öncelikle Batu tarafından tabi. Sayesinde haberdar olup da girebildiğim Kadir Has Üniversitesi Spor İletişim Programı derslerinden birisinin ödevi için yazı yazmamız istenmişti, yukarıdaki yazıyı yazmıştım. Başlangıcı onunla yapayım dedim. Spor Sertifika Programı için ayrı bir post göndereceğim, bu vesileyle de Batu biraderime hayatımı değiştirdiği için teşekkürü bir borç bilirim.

Galatasaray: 4 - Kasımpaşa: 1

2010-02-28T22:49:00.009+02:00

Böyle güzel maçların ardından yazmak elbette güzel de; yürümek, nefes almak, hayata devam etmek bile daha da güzel oluyor. Yo dostum, abartmıyorum. Gülümsemen bile değişiyor, yüzünde güller açıyor sarı kırmızı. Fanatik de değilim ama sevgimiz bizi bu hale getiren işte. Yıllar yıllar içinde beraber kızdığın, sevdiğin, üzüldüğün varlığa bağlılığın nasıl artıyorsa öyle bir durum işte.

Bilmiyorum bu sevgi yalnızca galip gelinen maçların ardından mı kendini dışa vuruyor ama mağlubiyette de üzüntü ve sinir gösteriyorsa kendini, anormal bir durum yok diye düşünüyorum. Sabri'nin tribünlere giden şutlarına dahi tahammül ediyorsan, yalnızca başarılı ileri çıkışlarından ve rakibe presinden dolayı olmamalı içinde bulunduğun durum. Ya da Keita'nın yalnızca 10 metrelik yarıçapında oyununu oynuyor olması ve top ona geldiğinde sahanın diğer ucundakini hiç görmüyor olması da onun spektaküler çalımlarından dolayı bizi rahatsız etmiyor diyemeyiz diye düşünüyorum. Bir gariplik var bu işte. Ama sen sevgiyi anlatmaya çalıştığında da bir gariplik hissedersin zaten. Elle tutulan sevgi mi olurmuş?

Dedim ya, galibiyette mi dökülüyor bu kelimeler, emin olamıyorum. Yo dostum, bir saniye bekle. Perşembe günü ne kadar üzüldüğümü, eve gidene kadar kafamı kaldıramadığımı biliyorum. Şu saate kadar hala içimin cız ettiğini biliyorum. Ama sevgili de onca ettiğine rağmen sana döndüğünde ve sarıldığında da unutmaz mısın her şeyi? Görmezden gelmez misin Arda'nın onca top kaybını; yaptığı bir assist ve bir golden daha mühim olarak, temsil ettiği Galatasaraylılık ruhu itibariyle? Ya da Servet'in 1,5 hafta içindeki 8. kez topu ileri göndermeye çalışırken taça çıkarmasını, görmezden gelsen olmaz mı?

Yine de yanıltmasın 4 gol izleyenleri. Güzel top oynayan bir rakibe karşı güzel ve baskılı oynayan, hücum etmeye hasret kalmış bir Galatasaray vardı ve ama cilveli oyunun cilvesi bizden yanaydı bugün. Yakalanan onca pozisyona rağmen yenilebilirdi de Galatasaray. Şöyle toparlayalım: sezon başındaki pozitif oyundan esintilerin olduğu bu maç, hem takım için hem de tribünler için moral oldu. Süt kupasından ve UEFA'dan elendikten sonra, bir ihtimal daha var, o da şampiyonluk mu dersin?

FYB

2010-02-24T15:54:00.000+02:00

@ Bizi Bozmaz

Atletico Madrid: 1 - Galatasaray: 1

2010-02-19T09:53:00.005+02:00

İtiraf etmeliyim ki maçın öncesinde pek umut yoktu bendenizde. "Galatasaray'ın olduğu her yerde umut vardır" gibi bir semi-diskurun sıkı takipçisi sayılabilecek olan ben, realiteye olan inancıma yenik düşerek tek farklı bir mağlubiyete razı olarak geçiyordum ekranın başına. Zaten bu yeni model null-total Galatasaray'da Hagi'nin o deyişini hayata geçirecek gerçek Galatasaraylı kim vardı ki? Yabancıların hepsi yeni, yerlilerin ise yalnızca bir kısmı bu hikayeyi dinlemiş. Parçalı da değil üstlerindeki falan derken, diyeceğim o ki pek umutlu değildik. Atletico'nun iki farklı galibiyetine 10 lira yatıran fanatik bir dostum bile vardı. Varsın yansın kuponlar tabi.

Kontrollü, ne yaptığını bilen, sahada nasıl duracağını bilen bir Galatasaray. Muhtemelen haftasonunda bizimle beraber Rijkaard da izlemişti Atletico - Katolunya maçını. Defansını önde kuran Barcelona'nın nasıl harcandığını gözlemişti bizimle beraber. O yüzden dengeliydi takım. Arda dışında tümden topun arkasına geçerek ve alan daraltarak hareketli İspanyollara oyun kurdurmamaya çalıştılar. Sürekli denenen uzun toplar ile de hem Arda ve Keita'yı topla buluşturmak hem de önde kurulan rakip defansı geriye itmek ve yormak amaçlandı. Bir Hakan Şükür'ümüz yoktu bu uzun toplar için ama olsa da inecek topları yakalayacak biri yoktu geriden gelen. O yüzden de sürekli kanatlarda etkili olabilecek adamlara aktarılan toplarla ve çıkmayan beklerle organize olamayan ataklar geliştirdi sarı kırmızılılar. Hücumda değil ama topun arkasında organize olabilen ve işte bu yüzden böyle bir deplasmanda ne istediğini bilerek oynayan ve biraz da kaderin kendilerine gülmesiyle beraberliğe ulaşan bir Galatasaray vardı İspanya'da.

Netice itibariyle takım genel olarak iyiydi. Leo Franco bile iyiydi, yenilen goldeki kötü pozisyon alışı dışında. Keita'ya ise muhakkak ki moral olmuştur bu maçın ikinci yarısındaki oyunu ve attığı gol.

Bu arada artık Arda'yı sol tarafta görmek istiyor bu taraftar. Dos Santos aynı silik oyununa ileri uçta da devam edebilir, diyor bu taraftar. Bir de Baros ve Kewell'ı özledi bu taraftar. Ben başka birisini daha özledim ama şimdi yeri değil, diyor bu Batu.

RD

2010-02-18T10:02:00.000+02:00

Euro 2012 Öncesi

2010-02-08T14:03:00.007+02:00

"Lokum gibi kura" lafının eskimiş ve klişe sayıldığı bir dönemdeyiz. Artık bu tip tanımlara klişe demek bile klişe oldu gerçi. Bunu bilginin hızlı dolaşımına mı yoksa insanların farkındalıklarına mı bağlarsınız bilemem ama durum bu. Gerçek şu ki, güzel bir kura çektik. Lokumu yedirir miyiz, yer miyiz orası da belli olur maçlar oynandıkça.

Malum, Milli Takım'ımızın teknik direktörünün kuranın çekildiği anlarda hala belli olmamış olması eleştirilere neden oldu. Pozisyona biraz uzaktan baktığımızda ise mantıklı birkaç sebep sıralayabiliriz aslında. Bunlardan birincisi federasyonun yabancı bir hocayla çalışmak istemesi ve arzu edilen isimlerin ikna edilmesinin sanıldığı kadar kolay olmaması. Yabancı hoca olarak popüler bir isim getirerek olası eleştirilere set kurmak anlamlı bir hareket ancak bu tip popüler hocaları ikna etmek de koşulların olgunlaşmış olmasıyla epey doğru orantılı. Türk Milli Takımı ile beraberlikleri "anlamsız bir macera" olarak mı yoksa bir "başarı hikayesi" olarak mı yazılır, bunun belirsizliği hocalar açısından pazarlık sürecini yavaşlatıyor olabilir.

Otoriteyi içi boş yöntemlerle de olsa bolca eleştirmeyi seven Türk kamuoyu domestik hocalara ne kadar acımasız olabileceğini hali hazırda gösterdi. Terim gibi bir soyisim bile engel olamadı bu habitata. Şimdilerde hedeflenen Trapattoni, Scolari ya da Hiddink gibi isimlerin öncelikle bu davranış tekrarını önlemek için gündeme geldiğini düşünüyorum. Rijkaard'ın sadece CV'sinin Skibbe dönemine kıyasla nasıl bir kalkan oluşturduğunu hep beraber görüyoruz. Ek olarak yabancı hocada ısrar edilmesinde, serinkanlı duruşa duyulan ihtiyacın da etkili olduğunu tahmin ediyorum. Kaotik atmosferi engelleyecek serin duruşlu ve CV'si dolu bir teknik adam, Türkiye için yeni ve belki alışılmadık bir tecrübe olacaktır.

Hala teknik adamımızın olmamasının başka bir nedeni de şu olabilir: Milli takımı çalıştırmak niyetinde olan ama pragmatik mevcudiyeti de gözardı etmeyen yabancı hocaların imza öncesinde gruptaki rakipleri görmeyi istiyor olabileceğini düşünüyorum. Bu benim kurduğum bir şey olabilir ama böyle kariyerli teknik adamların Türkiye gibi onların nazarında kapalı kutu sayılabilecek ülkelerin başına geçmeden önce kolay rakiplerinin olduğunu bilerek masaya oturtulmalarında anlaşılmayacak bir taraf görmüyorum. Birinci torbadan İspanya'nın, üçüncü torbadan ise Norveç ya da Bulgaristan'ın geldiği bir grubun pazarlık masasındaki etkisi farklı olacaktır.

Ha demiyorum ki Özgener ve ekibi bu amaçla kuraların çekilmesini bekledi. Ama artık olaya bu açıdan bakılabilir. Diğer gruplara kıyasla çektiğimiz bu kolay grup pazarlık masasında kullanacabileceğimiz kozlardan biri olabilir.

Serinkanlı ve kariyerli bir hoca ile planlaması iyi yapılmış bir 2012 haritası istiyor kamuoyu. Hem kısa vadede başarı hem de orta ve uzun vadede tabiri caizse 70 milyonluk potansiyelin ortaya çıkmasını arzuluyor kamuoyu. Çok mu şey istiyor bu kamuoyu? Zannetmiyorum. Yalnızca, yapılması gerekenlerin yapılmasını istiyor. Çünkü artık çıta yükseldi, beklentiler farklılaştı. Mevcut alaturkalığa kimse prim vermek istemiyor.

Kayserispor: 0 - Galatasaray: 0

2010-02-06T21:49:00.007+02:00

İki takımın da kötü oynadığı ama enteresan şekilde damarlara adrenalin pompalayan ve zevkten dört köşe etmese de heyecandan sekiz eden bir karşılaşma oldu. Amiyane tabirle ter vardı, isyan vardı -bilemiyoruz belki göz yaşı ve kan bile vardı- ve hatta inanır mısınız kırmızı kart bile vardı ama gol yoktu. Eduardo Galeano'nun izini süren "güzel oyun be aaabi"cilere selam olsun, heyecana puan vermiyorlar.

Zeminin bozukluğundan dolayı yapılan her başarısız pas ya da ortada, futbolcular bozuk parasını düşüren sabiler gibi yere baktılar maç boyunca. Zeminden nasibini en çok alan ise muhtemelen sahada topla en fazla oynayan oyuncu olan Keita'ydı. Zemindeki yavru patateslerin topla kramponlardan çok buluştuğu bu maçta, dakikalar ilerledikçe Keita'nın saha dışındaki moralsizliği saha içine sirayet etti gibi geliyor bana. Nonda'nın gidişiyle beraber Fransızca konuşabileceği bir Baros, bir de Haldun kalmıştı ama maalesef ikisi de sahada değildi. Yani Keita'nın sürekli arkadaşlarına dönüp "Okey baba, iyi denemeydi ama zemin kötü işte, naaparsın" şeklinde anlatabilecek baş parmağı havadaki hareketinin nedeni, aslında derdini İngilizce ya da Türkçe'ye dökmekteki yetersizliğindendir. Adam fena moralsiz. Bol bol pışpışlamak lazım.

Selam göndermek istediğim ikinci kesim ise "dörtaltısıfır"cılar olacak. Bu maçta da gördüğümüz gibi ceza sahasına girmeyi bilmeyen, girdiğinde ise Space Jam'deki Duffy Duck'a dönüşen bu santrafor olmayan ileri uç oyuncuları ile "dörtaltısıfır" oynanamıyor. Kayserispor 10 kişi kaldığında dahi son dakikalardaki birkaç tehlike dışında 25 dakika boyunca ceza sahasını zorlayamadı burjuvanın sarı kırmızıları. Üstüne bir de ileri uçtaki yer değişimini sağlaması beklenen oyuncular sahadaki varlığını topsuz oyunda değil de topla bol bol oynayarak ifade eden Arda, dos Santos ve Keita gibi oyuncular olunca, istikrardan ve akışkanlıktan uzak bir hücum düzeni oldu Galatasaray'ın. Ortadaki kuyuyu gören de sürekli yandan geçti ve kanatlardan ceza sahasına doldurulan ama seyircileri bile ıskalayan orta girişimlerinde bulundu.

Zeminden dolayı oyuncuları teknik anlamda eleştirmek yersiz tabi ama gol atmak konusunda en ufak ışık dahi vermedi bu yeni model Galatasaray. Kendilerine topla bol bol oynamalarına müsaade edilen bir Atletico Madrid maçı diliyorum. Hatta top toplayıcıların kıyak geçerek birden fazla top verdiği bir maç diliyorum. Çünkü topsuz oyundaki Sarp, Topal ve Neill'ın çabaları yetmeyecektir avantajlı bir skor için.

HK

2010-01-25T21:51:00.003+02:00

Galatasaray'ı Galatasaray yapan gündelik başarılar peşinde koşmak değil, tarihe ve değerlere bağlı kalmaktır. Değerlerine sahip çıkmayı camiaya hatırlatan Adnan Polat ve yönetiminin doğru kararı vereceğini umut ediyorum ve Harry Kewell'ın gönderileceğine dair haberlerin en kötü ihtimalle kamuoyunun nabzını yoklama amaçlı olduğunu düşünüyorum.

not: Birçok Galatasaray taraftarının nabzı haftasonlarına doğru "HK... HK..." diye atıyor.

Errör - 2

2009-08-07T19:32:00.002+03:00

Geldiğim ilk yıl 22 golle Gol Krallığı yaşayıp, adımı tarihe altın harflerle yazdırmayı başardım.Ligde rakiplerinden 5 puan, Şampiyonlar Liginde 3 maçta 7 puan alan takımın kaptanı iken Sakaryalı olmam sebebiyle dönemin başkanı Ali Şen tarafından takımdan uzaklaştırıldım. Başkan hatasını anlayıp özür diledi fakat gittiğim Kocaelispor maçında ayağımın kırılması sebebiyle sevdiğim formama dönme şansını bulamadım.

Hayatımın ilerleyen zamanlarında da başarılı olmayı amaç edindim.tabıkı her ınsan gıbı hayaller kurdum ama asla hayal perest gıbı yaşamadım ınandım ıstedım çalıştım ve başarmaya devam edıyorum her kesın kendısının en ıyısını başarması dıleklerımle saygılarımla.

Uygun'un Sivasspor.org'daki Kendi Yazdığı Özgeçmişi
Errör - 1

2288

2009-07-29T17:19:00.000+03:00

http://www.2288gs.com

Hayrola Kaptan?

2009-07-28T13:43:00.002+03:00

Hortumlu Sigara

2009-07-28T13:21:00.003+03:00

‘Hortumlu sigara' yöntemi kısa sürede ilgi odağı oldu. Buna göre, ince bir hortumun uçuna bantlanan sigara pencereden dışarıya bırakılıyor. Hortumun diğer ucunda masa başında oturan müşteriler dumanı hortum sayesinde çeken müşteriler, hemen yandaki tahliye hortumu ile dışarıya üflüyor. Böylece içeride hiç duman olmuyor.

Sigara Yasağını Hortumladılar - Radikal

Bütün Kötülüklerin Anası

2009-07-21T14:05:00.003+03:00

Alkol, esasen Britanya futbol folklorunun bir motifidir. Orada taraftar zaten umumiyetle zurna gibidir. İçkili lokantacılar ve malt imalatçıları ada futbolunun ilk finansörleri arasındaydı. Böylece müşteriye yakın oluyorlardı. O sıralar bir Britanyalı işçinin günlük bira tüketimi ortalama 1.7 ile 4 litre arasında hesaplanıyordu ve mahdut boş saatlerinde bu adamlar pub’dan bir tek stada gitmek için çıkıyorlardı.

İçiyorlarsa sebebi var - Tanıl Bora

Errör

2009-07-20T19:25:00.002+03:00

Tobol: 1 - Galatasaray: 1

2009-07-16T20:57:00.005+03:00

Hastası olduğum Battlestar Galactica biteli birkaç ay oluyor. İnsan ırkı ile insan üretimi olan yapay zekaya sahip Cylon adı verilen robotlar arasındaki mücadeleyi konu alan ve yalnızca bir uzay dizisi değil aynı zamanda din, politika, ordu ve devlet ilişkileri gibi popüler konulara da eğilen bir diziydi BSG. Dizide Cylonlar tek tanrıya, insanlar ise Kobol Tanrıları adını verdikleri bir takım tanrılara inanırlardı. Maç öncesinde "Kobol-Tobol, eheheh..." şeklinde gülüyordum içimden içimden.

İşte bu tip düşünceler düşüyordu aklıma Tobol ile Galatasaray arasındaki maç öncesinde. Battlestar Galactica'yı ve Kobol Tanrıları'nı düşünen olmasa da, bizim topçuların da maçtan daha farklı, daha ilginç, daha heyecan verici şeyler düşündüklerini düşünüyorum maç sırasında.

Birkaç gündür beylik ve tanburacı yazarlarımızın da belirttiği üzere, gençlerin yeni taktik ve anlayışa ne kadar uyum sağlayabilecekleri üzerine bir denemeye girişti Rijkaard. Gidecekler ve kalacaklar belli olacaktı yani ufak ufak. Gençlerden kastım maçın ilk yarısında ileri üçlüyü oluşturan Aydın, Yaser ve Erhan Şentürk oluyor. Aydın'ın ve Yaser'in, ama özellikle Yaser'in orta saha ile iletişimi son derece kısıtlıydı maçın genelinde. Burada orta saha oyuncularının geçen seneye göre Rijkaard usulü optimize edilmiş dizilişi tam olarak benimseyemesinden çok, Yaser'in ve Aydın'ın içerisi ile olan maddi ve manevi kopukluğu dikkat çekiciydi benim nazarımda. Görünüşe bakılırsa bu üçlüden ikisi kirayı hakediyor olur ileriki günlerde. Takımda kalan Aydın mı olur yoksa Yaser mi olur, bu da teknik kadronun tasarrufu olacak.

Maça dair bahsedilmesi gereken diğer bir nokta ise çok belirgin olarak gözlere çarpan Gökhan-Servet ikilisinin defanstan top çıkaramamasıydı. Beklerin orta saha çizgisinden ileriye çıkmayı abartması ve ortadaki üçlünün de yeterince top istememesi ile Quasimodo gibi kamburunu çıkara çıkara topu birbirlerine tepmek durumunda kaldı bu kara kuleler. İkinci yarıda Baros ve Arda'nın girişi ile biraz kıpırdandı orta saha ama bu olası problemin kronik hale gelmemesi için şimdiden önlemlerin alınması gerek diye düşünüyorum. Gökhan ve Servet'i toplasan bir Popescu çıkmayacağı için farklı bir yöntemin bulunması lazım takım tertibi içinden.

Son olarak: Aziz Yıldırım'a laf sokmasını biliyorsun Adnan Polat Bey, ama hani nerde bizim yeni formalar? Yeni transferler ile gaza gelmişim, cebimden paracıklar taşıyor, forma almak için yanıp tutuşuyorum ben burada. Evet alakasız oldu. Hazır alakasız yazmışım, devam edeyim. Sabri, Juventus ile görüşmelere başlamış. Sabri'ye yıllık 1,2 milyon euro vermeye hazırmış İtalyanlar. (şaka yaptım lan, şaka)

Doomsday: 19 Temmuz

2009-07-16T17:56:00.004+03:00

Artık hangi mekânlarda sigara içilebilecek, hangilerinde içilemeyecek?

Konutlar hariç, kamu alanları dahil tüm kapalı alanlarda, taksiler dahil tüm toplu taşıma alanlarında, dershanelerin, tüm okul öncesi, ilk ve ortaöğrenim kurumlar’nın, kültür ve sosyal hizmet binalarının kapalı ve açık alanlarında sigara içmek yasak.Özel hukuk kişilerini ait olan lokanta, kahvehane, kafeterya, birahane gibi tüm eğlence hizmeti verilen yerler, açık havada yapılan her türlü spor, kültür, sanat, eğlence faaliyetinin yapıldığı yerler ve seyir yerleri de yasak kapsamında kalıyor. Ancak, bu tesislerde tütün ürünlerinin tüketilmesine mahsus alanlar oluşturulması halinde toplam seyir alanının yüzde 50 ’sini geçmeyecek ve ortamda bulunan diğer kişilerin etkilenmesini önleyecek şekilde düzenlemeler yapılacak.

Sigara yasağının uygulanmadığı bir yer kaldı mı?

Evet kaldı. Huzurevi, akıl hastanesi, cezaevi, şehirlerarası veya uluslararası denizyolu araçlarının güvertelerinde sigara içmek serbest olacak.

Sigaralı restoran, kafe gibi sadece sigara içenlere özel yerler açılabilir mi?

Hayır, açılamayacak.

Sigara yasağını delen vatandaş ne kadar ceza ödeyecek?

Yani yasak olduğu yerlerde sigara içen vatandaşlar 2009 yılı için 69 lira para cezasına çarptırılacak.

Sigara izmaritini yere atanlara ne ceza uygulanacak?

Kabahattler Kanunu’na göre izmaritini yere atanlar 25 lira ceza ödeyecek.

Sigara yasağının uygulanması esnasında vatandaşlar ve işletmeciler hangi kurumlar ile muhatap olacaklar? Karşılarında hangi kurumları görecekler?

Sigara yasakları konusunda, belediye sınırları içinde belediye encümeni, dolayısıyla da belediye zabıtası ve polis sorumlu olacak. Belediye sınırları dışındaysa, mülki amir sorumlu olacak ve görevlendirdiği kişiler yasaklar konusunda denetleyici olarak görev yapacak.

İşyerimin balkonunda, yangın merdiveninde sigara içebilecek miyim?

Hayır, içilmeyecek.

33 soruda dumansız hayatın ilkeleri - Radikal

Sigara ve Futbol

2009-07-14T23:42:00.002+03:00

On yıl kadar geri gidersek dahasını da söyleyeceğim. 1946-56 arasında Tottenham forması giyen (9 kez milli) Eddie Baily, yeni çıkan light sigaraların reklam yıldızı idi. Gazete ilanında, elinde sigarasıyla şöyle sesleniyordu tüketici milletine: “Maçlardan sonra ağzınızın nasıl kuruduğuna inanamazsınız. Bunun için ben, hem dolgun hem yumuşak tütün tadıyla Craven A’yı tercih ediyorum.”

Kaleye bir cigara içimi mesafede - Tanıl Bora

Ayhan'ın Sıkıntısı

2009-07-14T11:14:00.006+03:00

"Sarı kırmızlı takımda daha önce “Arda’ya seve seve kaptanlığı veririm” diyen ve kendisini her ortamda destekleyen Ayhan Akman “Kimse merak etmesin Arda G.Saray’a yakışan bir kaptan olacak” diye konuşurken, şu günlerde kendisinin tek sıkıntısının ayağındaki tırnak batması olduğunu kaydetti."

http://www.sporx.com/futbol/superlig/159860/?ref=ABML5

Bursasporlu Olmak

2009-07-11T13:16:00.004+03:00

Atatürk Stadı önünde toplanan yaklaşık 200 kadar yeşil-beyazlı taraftar adına konuşan Mehmet Güzelsöz, Bursaspor taraftarları olarak, kentte Fenerbahçe, Beşiktaş ve Galatasaray takımlarının futbol okullarını ve ürün satış mağazalarını istemediklerini söyledi.

Güzelsöz, yaptıkları bu açıklamanın son uyarı niteliği taşıdığını ifade ederek, ''Açık ve net olarak söylüyoruz. Bu son uyarımızdır." dedi.

Ferguson'un Son Projesi

2009-07-01T20:13:00.001+03:00

Ekvador Milli Futbol Takımı formasını 34 kez giyen 23 yaşındaki futbolcu da yeni kulübünün internet sitesinde yaptığı açıklamada, ''Wayne Rooney, Rio Ferdinand ve Ryan Giggs gibi isimlerle aynı takımda, 76 bin taraftarın önünde oynamak müthiş bir deneyim olacak. Başlamak için sabırsızlanıyorum'' dedi.

http://www.ntvmsnbc.com/id/24980082/

Twin Towers

2009-06-30T08:29:00.005+03:00

Gökhan Zan’la uzun yıllar milli takımda birlikte oynadığını belirten Servet, “Gökhan’la beraber aynı kulüpte oynar mıyız” diye sohbetlerimiz oldurdu. Milli takımda çok oynadık. Birbirimizi çok iyi tanıyoruz. Ayrıca bizim takımımızda Emre (Aşık)Ağabey, Emre Güngör, Semih Kaya, Murat Akça ve PAF Takımdan gelen arkadaşlarımız var. Gökhan’la ben milli takımda beraber oynuyoruz diye, burada da biz oynayacağız diye bir şey yok. Bütün arkadaşlarımız, Gökhan ve ben de oynamak için elimizden geleni yapacağız. Son kararı hoca karar verecek. Geçen sene defans olarak sıkıntılar yaşadık ama bu sezon yaşayacağımızı düşünmüyorum” dedi.

http://www.galatasaray.org/futbol/futbol_as/haber/4162.php

Facebook Taraftar Anketi

2009-06-26T15:53:00.009+03:00

Efenim bırakınız artık Telegol üzerinden, Spor Stüdyosu üzerinden "En çok taraftar kimde?" anketleri için 3428'e mesaj atarak GSM operatörlerini zengin etmeyi. Benim fikrim geldi ve matematiksel veriler üzerinden çok fena sosyolojik tespitler yapıcam birazdan. Hedefim Facebook'taki fan sayfaları üzerinden en çok taraftara sahip takımı bulabilmek ve çözümlemeler yapmak.

Veri tabanımı tahmin edeceğiniz üzere Facebook kullanıcılarından oluşturuyorum. İnternet kullanmayı bilen 15-35 yaş arası çoğu erkek, azı kadın olan ve denek olduklarından haberdar olmayan bir denek topluluğu var karşımızda. Facebook üzerinden kendini tanımlamaya bayılan bu kesim, futbolun din olarak görüldüğü ve takım tutmayının ibne sayıldığı bir toplumda yaşıyor. Bu da verilerin doğru çıkma ihtimalini artıran ve yüzleri güldüren bir durum.

Kızları ağına düşürmek ya da spam mailleri ile ailelerin ocaklarına incir ağacı dikmek isteyen bir kesim bulunuyor "feys" kullanıcıları arasında. Bunlar düzenli olarak "İddia ediyorum 1 milyon tane Atatürk seven/Galatasaraylı/Fenerbahçeli/Hrant Dink'i sevmeyen bulabilirim" gibi gruplar kuruyorlar. Bunlara kılım. O yüzden subjektif olma rahatsızlığı duymaksızın bunları araştırmaya dahil etmiyorum ve eliyorum. Fan sayfaları asıl odak noktam ancak arama motorundan Galatasaray ya da Fenerbahçe yazdığımda karşıma birkaç tane fan sayfası çıkıyor. İrili ufaklı fan sayfalarını da görmezden geliyorum ve en çok üyeye sahip fan sayfaları üzerinden taraftar sayılarını karşılaştırıyorum. Çünkü Türk milleti zekidir ve en çok üyeye sahip gruba monte eder kendini. Ne işi var 100 kişilik fan sayfasında?

Arama motorunda Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş'ı arattığımda, en çok üyeye sahip fan sayfaları, rakamları ve linkleri şöyle:

Fenerbahçe: 1,236,169 üye
Galatasaray: 1,079,738 üye
Beşiktaş: 378,195 üye

Rakamlara baktığımızda kendini Fenerbahçeli olmak üzerinden tanımlamaya bayılan Fenerbahçeli taraftarlar Facebook'ta da zirveyi bırakmamış. Mehmet Topuz transferi sırasında üye sayısında bir dalgalanma yaşamış olsa da dik durabilmiş ve geleceğe gururla bakıyor bu sayfa. Göz yaşlarımı siliyor ve Galatasaray'a geçiyorum.

Aristokratik, teknokratik ve idiomatik görüşleri tek potada eritmiş Galatasaray'ın taraftarı ise ikinci sırada bulunuyor. Mektepli ve alaylıların da tek potada eridiğini görüyoruz bu grupta ki bu da göz yaşlarının sel olup akmasına sebep oluyor ama değişen bir şey olmuyor ve ikinci sıradalar. 200 bin farkla.

"Herkes bir gün Beşiktaşlı olmasın, o ayrıcalık bizde kalsın." düsturuyla sokağa çıkan, meydanındaki heykelin önünde saygı duruşuna geçen ve küfüre karşı olan hem de çok karşı olan Beşiktaş taraftarı ise belli ki internet başında ilim irfan peşinde koşacağına, kahvehanelerde pişpirik atmakla meşgul. Ama ziyanı yok. Bu fark da zamanla kapanır diye umut etsinler. Nicel olarak olmasa da nitel olarak Beşiktaş taraftarı büyüktür.

Araştırmamın sonuna gelirken, sizleri selamlamak ve terli olmayanlarınızın yanaklarından öpmek istiyorum. Bu güzel araştırmanın sonunda şunu anladık ki Facebook'ta en çok Fenerbahçe'nin üye taraftarı var. Ama Facebook kullanmayan taraftar sayılarını hesaba kattığımızda Afyonkarahisarspor'un büyük atağa kalktığını ve dosta güven düşmana korku pompaladığını görebiliriz. Afyonkarahisarspor ve Yeni Nazillispor gerçeklerini görmezden gelmeyin.

New Era

2009-06-26T13:47:00.003+03:00

Rooney, Ferdinand ve çekik gözlü arkadaşlarının (uzak doğu pazarı mı dedi birisi?) tanıtımında kullanıldığı Manchester United'ın yeni forması yeni bir döneme işaret ediyor kanımca. Şu formanın güzelliğine bir dikkat kesilin hele. Üç ana renkten oluşuyor ve orta kısımda bulunan v şeklindeki siyah şeritin kazandırdığı keskin hatlarla "benim bir hikayem var ulan" diye bağırıyor yeni forma. Artık öyle yaratıcılıktan uzak formalara yer yok iddiasını taşıyor bu yeni forma.

"Bu bizim klasik, efsane formamız" diyerek çubuklu formaya sırtını dayayanlar, yaratıcı olmak adına turuncu gibi, yavruağzı gibi, cam göbeği gibi renklere sarılanlar artık kabuklarına çekilsinler. Bize hikayesi olan, hikayesi olabilecek formalar verin istiyoruz sevgili kulüp sahipleri. Ondan sonra isteyin 80-90 lirayı, ben sigaramdan kısmaya razıyım.

http://www.sporx.com/futbol/ingiltere/157869/?ref=AKM1

5 ay sonra ilk posta. Devamı da gelir posta posta.

44

2009-02-05T18:17:00.003+02:00

"Galatasaray varsa umut vardır. Galatasaray'ın olduğu her yerde umut vardır."

Sivasspor: 4 - Galatasaray: 2

2009-02-04T02:23:00.007+02:00

Rahatsız edici bir maçtı Galatasaraylılar açısından. Takım sahaya 5 yedekle çıkmış, 18'i tamamlamak için sokaktan adam çevirmeye düşecekler neredeyse. Eksik olanlar da takımın iskeletinden fazlası, olmazsa olmazları. Böylesi bir durumda sağlıklı yorum yapmak zor tabi, düşünün Sabri'yi aradı bu gözler.

Türkiye Kupası'nın saçma sapan kura sisteminden dolayı iki grup liderinden birinin eleneceği bu çeyrek finalin ikinci ayağında iki takım da çok sıkıcıydı. İkisi de uzun ilişki yaşayan ve yan yana durup da sus pus takılan sıkılgan ergenler gibiydiler ki anlayabiliyorum bir ölçüde çünkü bu maç onların 2 haftadaki 3. karşılaşmaları. Hepsi de tatsız, tutsuz geçmiş; sürekli bir itiş, kakış, hoş olmayan görüntüler falan. Yani anlayacağınız futbola dair olanlar yine sınırlıydı bu eşleşmede, hele ki güzellik namına birşeyler koyacak olanlar da sakat olunca böylesi bir umut beslemek bile günahtı, yasaktı izleyenlere.

Sonucu Arda ve Yaser'in beceriksiz penaltı atışları belirledi. Gençliğimin 3 saatini yiyen bu karşılaşmadan Galatasaray da galip çıkabilirdi ve kimse şaşırmazdı. Ağzı leblebi tozuyla dolu veletler gibiydik maç sonunda. Onca zaman sabrettik ama futbola dair tek bir güzel anını hatırlamıyorum şu maçın.

STAT: 4 Eylül
HAKEMLER: Bünyamin Gezer, Muhittin Gürses, Asım Yusuf Öz
SİVASSPOR: Petkoviç, Abdurrahman, Sedat, Diallo, Murat Sözgelmez, Musa (Balili dk. 65), Sylla, Sezer (Mohammed Ali dk. 83), İbrahim, Kamanan, Mehmet Yıldız
YEDEKLER: Akın, Faruk, Pacheco, Tevfik, Tum
TEKNİK DİREKTÖR : Bülent Uygun
GALATASARAY: Aykut, Emre Güngör, Meira, Emre Aşık, Hakan Balta, Barış (Volkan dk. 113), Mehmet Topal, Mehmet Güven, Arda, Nonda (Yaser dk. 102), Ümit Karan
YEDEKLER: Orkun, Serkan, Alparslan
TEKNİK DİREKTÖR: Michael Skibbe
KIRMIZI KART: Mehmet Yıldız (dk. 118) (Sivasspor)
GOLLER: Arda (dk. 8) (Galatasaray), Kamanan (dk. 30) (Sivasspor)
SARI KARTLAR: Hakan Balta, Emre Güngör, Emre Aşık, Barış (Galatasaray), Sylla, Sezer, Murat Sözgelmez (Sivasspor)
ATILAN PENALTI: Hakan Balta (Galatasaray), Diallo, Balili, Kamanan (Sivasspor)
KAÇAN PENALTI: Arda, Ümit Karan, Yaser (Galatasaray), Mohammed Ali (Galatasaray)

100

2009-02-03T12:57:00.002+02:00

17 Şubat 2008'den bugüne 100 posta... Nice 100'ün aşkına geliyor sıradaki parça: Black Strobe'dan I'm a Man.

Kolbastı

2009-02-02T12:24:00.004+02:00

Trabzon'un yöresel dansı kolbastı içinde bulunduğumuz dönemin yeni modası artık. Hayır, "Yemekteyiz Karadeniz"de yemek sonrasında çıkan kolbastı gruplarından dolayı değil, Trabzonspor'dan dolayı. Bordo mavili oyuncular performanslarıyla yengeç dansını da çiftetelliyi de kaldırdılar piyasadan.

Benim asıl dikkatinizi çekeceğim konu kolbastı nasıl popüler oldu, hangi bölgeden çıktı, nasıl değişime uğradı, yengeç dansını nasıl ekarte etti falan değil. Fotoğrafa bakmanızı istiyorum önce. Trabzonsporlu bir grup oyuncu deplasmanda 2-0 mağlup ettikleri Ankaraspor maçının ardından, saha içinde bu seneki alışkanlıkları üzerine kolbastıyı icra ediyorlar.

En solda Senegal'in Guédiawaye ilinde doğmuş olan Tony Slyva var. Onun solunda Zagreb doğumlu Hrvoje Čale. Nkanglikock, Kamerun doğumlu Rigobert Song'un arkasında kalan soldan dört numara Münih doğumlu gurbetçi Ceyhun Gülselam. Üstünde Ankaraspor forması olan Selçuk İnan ise İskenderun doğumlu. Onların hemen yanındaki Balıkesir doğumlu Egemen Korkmaz'ın "biz biliyoruz da mı oynuyoruz, haydi Alanzinho haydeee" diyerek itelediği Alanzinho sambanın memleketi Rio de Janerio'da doğmuş.

Resimde yalnızca iki Trabzonlu var: Soldan üçüncü sıradaki Hüseyin Çimşir ve en sağda kalan Tayfun Cora. İkisinin de gözlerinden mutluluk okunuyor. Sahada zafer için beraber ter akıttıkları iş arkadaşları, onlarla beraber bilerek ya da bilmeyerek Trabzon'un yöresel oyunu kolbastıyı oynuyorlar. Kolbastı onların kenetlenmesini sağlıyor. Kolbastı neşe katıyor onlara, arkadaşlıklarını pekiştiriyor. Bu güzel karakterli oyuncuların bir de başarılı olması şehre de enerji katıyor ve böylece kenetleniyor Trabzon halkı. "Neden" diyorlar işte o yüzden, "neden şampiyon olmayalım?"

Kolbastı - Vikipedi

O An - 8

2009-02-02T12:10:00.000+02:00

Cimbom'a Gönderme - Milliyet

Bir Devrin Sonu mu?

2009-02-01T18:53:00.008+02:00

Federer'in ödül töreni sırasında ağladığını görmeden önce, ruhsuz ve mental olarak yenik oynadığı 5. ve son set sırasında yazımın başlığını "Ağlama Roger" olarak düşünüyordum. Çünkü hiç alışkanlığı değildir majestelerinin duygularını yansıtması ve biz daha önce böylesine ağzı yüzü titreye titreye üzüntüden ağladığını görmemiştik hiç onun. Meğer onun da duyguları varmış da içine atıyormuş, android değilmiş İsviçreli.

Epey duygusal bir hava vardı Melbourne'de Nadal ve Federer'e ödülleri verilirken. 14. Grand Slam şampiyonluğunu kazanarak Pete Sampras'ın rekoruna ortak olamamanın acısı bir yana bir de 2008 boyunca boyun eğdiği Nadal'a yine yenilmesiydi gözyaşlarının sebebi. Eh bir de , herhalde o da görüyordu artık onu tahtından kalıcı olarak indirmeye niyetli İspanyol'un varlığını. İşte bütün bu hayal kırıklıkları fiziksel yorgunluğun üzerine eklendiğinde resimdeki tablo oluştu. Önümüzdeki Roland Garros'u toprak zemindeki üstünlüğü mevzu bahis olduğundan yine Nadal'ın almasının yüksek ihtimal olduğunu düşünürsek, geriye come-back yapabileceği bir Wimbledon kalıyor Fedex'in. O da olmazsa bir devrin kapanışına, bir devrin açılışına şahit oluyoruz demektir zaten. Hırçın oyununa deforme olarak cevap veren dizleri izin verirse eğer, uzun yıllar boyunca Nadal'ın üstünlüğüne tanıklık edecek herkes.

Ödül törenindeki konuşmalar ve jestler ise enfesti. Federer Nadal'ı, Nadal da Federer'i onurlandırdı. Bu biri efsane biri de efsane olmaya aday iki büyük sporcu birbirlerine sarıldıklarında kimse onların samimiyetinden şüphe etmiyordu, eminim. O yüzden mesela -kendisinden çok hazzetmesem de- benim de gözlerim doldu Fedex'i ağlarken görünce ve insanlık namına göğsüm kabardı Nadal'ın Fedex'i onore edişini izlerken. Büyük keyifti bir pazar günü 4 saat boyunca bizi televizyon başına kitlemeniz, teşekkür ederiz baylar.

"You can't go through your whole life as a tennis player taking every victory that's out there. You've got to live with those, you know. But they hurt even more so if you're that close, like at Wimbledon or like here at the Australian Open. So that's what's tough about it." - Roger Federer

"Roger, I'm sorry for today. I know exactly how you feel. Just remember you're a great champion and you're one of the best in history and for sure you're going to match Sampras. To receive this trophy from Rod Laver is a dream for me. Thank you very much." - Rafael Nadal

En Büyük Nadal! - Sporx

Denizlispor: 0 - Galatasaray: 2

2009-02-01T02:42:00.005+02:00

Epey vasat bir maçtı. Ne Galatasaray ilk golden sonra goller bularak erkenden maçı bitirmek istedi ne de Denizlispor beraberliği yakalayacak elle tutulur pozisyonlar bulabildi. Galatasaray açısından farkı artırmak için görünür bir fırsattı Baros'un golünün 9. dakikada gelmesi. Bozulan ve sendeleyen rakibi nakavt etmek için iyi bir fırsat erken gol. Olmadı ama, isteksiz ve uyumsuzdu takım. Bireysel olarak epey kötü performanslar izledik. Denizlispor'da bir taşra kulübü klasiği olan "burjuva takımları karşısında geriye düşünce maçı bırakma ekolü" yoktu aslına bakarsanız ama maçı döndürme adına iyi niyetleri de sivrisinek etkisi yarattı sarı kırmızılı rakibinde.

Bireysel olarak epey tartışılacak ismi vardı bugün Galatasaray'ın. Sahada ruh gibi gezinen Nonda'dan başlayabiliriz. Belli ki Skibbe ona orta sahaya yakın oynamasını tembihlemişti ama o fazla ciddiye almış olacak ki ceza sahasına yaklaşıp da Baros'un yükünü hafifletmeye tenezzül etmedi maç boyunca. İki kere göründü, ikisi de gol pozisyonlarıydı. İlkindeki güzel pası, ikincisindeki enfes vuruşu onun bugün sahada "takım arkadaşlarını tanımayan devre arası transferi" gibi dolaşmasını affettirmiyor ne yazık ki.

Bir paragraf da Arda'ya açmak lazım. Sivas maçlarındaki düşük performansı bu maçta da devam etti. Lincoln ve Kewell'ın yokluğunu en çok çeken o gibi gözüküyor. Takım ne zaman birilerinin yoktan mucize yaratmasını beklese kafalar hiçbir zaman sorumluluktan kaçmayan Arda'ya dönüyor. Ama o da bir yere kadar işte. Sadece kondisyon olarak değil, mental olarak da düşüyor maçın büyük bölümünde. Onu yer yer sırtlayacak kreatif adamlar lazım ki maalesef onlar revirde iğnelerle haşır neşirler.

Sabri'ye açacağım paragraflar kadar başına taş düşsün. Yine boş bıraktı kulvarını. Ha boş bıraktığına değecek iş yapsa rakip alanda, dilimi kesicem. Yaptığı tek yararlı iş şok preslerle rakip oyuncuların oyun kurmalarına izin vermemesi. Bu kadar.

Yazıyı Sabri'yle bitirince insanın içi kararıyor. Karartacak kadar olmasa da vasat maçtı. İzlemeyenler birşey kaybetmedi.

STAT: Denizli Atatürk
HAKEMLER: Koray Gençerler, Volkan Narinç, Arkın Akgöl
DENİZLİSPOR: Cenk, Ferudun, Burak, Couto, Çağlar, Bangoura, Berberoviç (Carlos Alberto dk 46.), Emin (Caner dk 77), Braga, Musa Sinan (Engin dk 67), Roberts
YEDEKLER: Okan, Carlos Alberto, Süleyman, Engin, Caner, Şener, Fatih
TEKNİK DİREKTÖR: Ümit Kayıhan
GALATASARAY: Da Sanctis, Sabri, Meira, Servet, Hakan Balta, Barış, Mehmet Topal, Ayhan, Arda (Volkan Yaman dk 89), Nonda (Yaser dk. 73), Milan Baros (Mehmet Güven dk 84)
YEDEKLER: Aykut, Linderoth, Aydın, Yaser, Emre Aşık, Volkan, Mehmet Güven
TEKNİK DİREKTÖR: Michael Skibbe
GOLLER: Milan Baros (dk. 9) Nonda (dk. 72)
SARIKARTLAR: Ferudun, Emin, Carlos Alberto (Denizlispor) Arda (Galatasaray)
KIRMIZI KART: Ayhan (dk. 81-ikinci sarı karttan)

Sivasspor Gibi Olmak

2009-01-31T12:41:00.002+02:00

Birkaç gündür peder beyin özel şoförü oldum, ordan oraya burdan şuraya derken torpidoda tekrar tekrar dönmekten tükenen müzik cd'lerinin yerini zamanla radyolar aldı. Bursa'da da türkçe poptan ötesi çölde vahaya denk düşüyor, bu yüzden bizim Golf'ün sınırları dahilinde en çok dinlenen radyo kanalı Lig Radyo. Neyse, Lig Radyo'yu dinlerken şans eseri aynı konuyu konuşan üç farklı programa denk geldim farklı zamanlarda. Birinde Bursaspor'un başkanı İbrahim Kızıl, birinde tanımadığım bir Kocaelispor yetkilisi, sonuncusunda da yanılmıyorsam Yılmaz Vural konuşuyordu. Üç programda da ana konu şuydu: "Sivasspor aşağı yukarı diğerlerininkine benzer bir ekonomiyle bu başarıları elde ediyor da, diğer Anadolu kulüpleri neden başaramıyor?"

İlk başlarda ilgiyle dinlediğim konuyu, muhabbet ilerledikçe ve diğer yayınlarda da konuya getirilen açılımın perspektifi miligram artmayınca pes ettim, kapattım Lig Radyo'yu. Üç konuşmada da başarı yolunda ekonomik etkenlerin yanında başka etkenler olduğundan bahsedilmedi. Belki böyle işlerine geldi programcıların, onlar da üç büyüklerin dışında bir başarı hikayesi yazmak istiyor elbette ve Sivasspor şu anki konumuyla bir başarı hikayesidir. Bir de "yokluklar içinde Sivasspor" etiketiyle bunu sundunuz mu alıcılara, arkanıza yaslanır ve havai fişekleri izlersiniz.

Yanlış anlaşılmasın, Sivasspor'un başarısını küçümsemiyorum onca yokluk içinde. Benim demek istediğim ekonomik etkenlerin dışında birçok alan var konuşulması gereken. Doğru oyuncuların doğru bir teknik direktör ve yönetim kadrosu ile bir araya gelmesi, şehrin zamanla takımına sahip çıkması ve ona inanması, ligdeki diğer kulüplerin yani rakiplerin gelişim düzeyleri ve benzeri birçok nedenden bahsedilmesi gerekir. Ve benim onca işimin arasında Lig Radyo'da bunları kaale almadan ağız oynatan haberci ya da yorumcu kılıklıları dinlerken canım epey sıkıldı.

İkidir basına çatıyorum, hayırlısı.

Arda Kimi Solladı?

2009-01-29T19:30:00.005+02:00

29 Ocak tarihli haber: Arda yıldızları solladı!

Uluslararası Futbol Tarihi ve İstatistikleri Federasyonu’nun (IFFHS) yaptığı 2008 yılında dünyanın en popüler futbolcuları anketinde Türk oyuncular Arda Turan, Semih Şentürk ve Hamit Altıntop dünya yıldızlarını geride bıraktı.

Yaa, ben, neyse, birşey demiyorum ya... Bu konuda 2007 Temmuz'unda da birşeyler yazmışım farklı bir blog'da. Onun linkini veriyorum. Aşağıda da habere konu olan en popüler 10 isim var. Aynı olay, aynı bok. Hadi bu saçma sapan anket olayını geçtim de, habere bakar mısınız? Bu ülkede gazetecilik bu kadar kolaysa, sadece traj içinse herşey, ne saygıyı ne de trajı hakediyorlar bu densiz gazeteci müsveddeleri. Artık aklı başında olan kesim gazete bayiine gittiğinde "bakalım bugün hangi boku sıçtılar?" diye bakıyor spor sayfalarına. Bunu biliyorlar ve buna rağmen aynı boku sıçıp sıçıp yemeye devam ediyorlar. Böyle gazetecilik olmaz, olmasın.

Dünyanın En İyi Futbolcusu Hakan Şükür mü? - Çalışamıyoruz

Oyuncu - Ülke - Takım - Aldığı oy
1. Mohamed Aboutreika Egypt Al-Ahly Cairo 301.837
2. Óscar David Suazo Honduras Benfica 283.829
3. Marcos Brasil Palmeiras São Paulo 155.282
4. Faisal Agab Sido Sudan Al-Merreikh Omdurman 104.521
5. Rogério Ceni Brasil São Paulo 94.622
6. Arda Turan Türkiye Galatasaray İstanbul 88.321
7. Alireza Nikbakht Vahedi Iran Pirouzi Teheran 82.597
8. Semih Şentürk Türkiye Fenerbahce SK İstanbul 42.024
9. Yasser Al-Qahtani Saudi Arabia Al-Hilal FC Riyadh 38.698
10. Dario Srna Hrvatska Shakhtyor Donetsk 20.443

Sarelle vs Nutella

2009-01-28T15:32:00.008+02:00

Bu yazıda taraflı olmam beklenmesin, boğa burcuyum ve erkeğim. Yani? Yani boğa burcu olarak midesine düşkün, sanata ve estetiğe değer veren bir insanım. Erkek olduğumdan da kalbime giden yol boğazımdan geçiyor. Yani? Yani hayatımda ilk defa birini aldatıyorum ama boşuna değil, siz de bakarsanız tadına siz de aldatırsınız.

Çocukluğumda sarelle yermişim. Tüplerde satılan. Ben çocukluğumdaki kötü anılarımdan ve b12 vitamini eksikliğimden dolayı çocukken ne bok yedim, ne halt ettim hiç hatırlamam. Benim için başlangıç tarihi flu görüntüler eşliğinde lise hazırlıkta başlar. (oha) Dur dur, hatırlıyorum orta okulda Chokella yerdim. Nutella çok pahalıydı o zaman. Herkes alamazdı. En üstte dururdu raflarda. Chokella ise sevimli sincabı ve bayrak kırmızısı şişesiyle göz kırpardı orta ve alt sınıfa. Ama Nutella öyle değildi işte. Basbayağı emperyaldi, işgalciydi, yabancıydı, pahalıydı!

Sonra büyüdüm falan derken ben Nutella yemeye başladım. Chokella'yı beğenmez oldum. Geçiş sancılı oldu aslında çünkü arada hala Chokella alırdım alışkanlıkla. Nutella çok iyiydi de Chokella'nın hatrı vardı. Ta ki düne kadar. Ta ki yeni Sarelle'den aldığım ilk çay kaşığına kadar. O kremanın tükürüğüme karışmasıyla ve boğazımdan geçmesiyle ayaklarım yerden kesilir oldu, kalbim çarpmaya nefesim kesilmeye başladı. Bir kaşık daha, bir kaşık daha, bir kaşık daha... Bayılmışım.

Diyeceğim şu arkadaşlar, Sarelle Nutella'ya ters takla attırır. Bakın elimde kaşık var, dikkatlice kaşığa bakın, gözünüzü kaşıktan ayırmayın. ...Sarelle yiyiniz... ...Sarelle yiyiniz... ...Sarelle yiyiniz...

not: Sarelle'de trans yağ, renklendirici ve koruyucu madde yok. Fındık oranı ikisinin de aynı. Kakao tozu Nutella'da % o,4 daha fazla. Sarelle'nin tek dezavantajı 350 gramlık kavanozunun 5-6 lira olması. Emperyal dediğimiz Nutella 3,5-4 lira. Gerçi fiyatı düşük olsa yerli malı diye burun kıvırırdık.

Tadelle ve Sarelle Yeniden Piyasada - Haber
Sarelle Trans Yağ İçermez - Reklam
Ayağını Denk Al Nutella, Sarelle Geri Döndü! - Facebook grubu

Galatasaray: 1 - Sivasspor: 1

2009-01-28T00:02:00.007+02:00

İlla "maç şu takımın hakkıydı" gibi klişe bir yorum yapmak gerekirse "şu" kelimesi yerine "Sivasspor" yazılmalı diye düşünüyorum. Topla oynama oranlarında, şut ve korner sayılarında Galatasaray'dan epey gerideler belki ama oyun neyi gerektirdiyse onu oynadılar. İyi gömüldüler maç boyunca ve özellikle ikinci yarı basketbol tabiriyle pick and roll'ler ile rakip ceza alanında kolayca bitiverdiler. Geniş alanda yaptıkları verkaçlarla sonuca gitmek konusunda çok iyiydi kırmızı beyazlılar.

Galatasaray'ın topa büyük oranda hakim olmasına rağmen bir türlü skora dönük harekette bulunamaması ileri uçtaki oyuncuların ceza sahasına girememelerinden kaynaklanıyordu ve Skibbe bunu maç boyu göremedi sanırım. Gerçi görse bile yedek kulübesine bakarsak yalnızca Yaser vardı ceza sahasında iş yapabilecek olan. Orta saha oyuncularının hiçbiri Baros'u rahatlatacak delici hareketler yapamadılar rakip ceza sahasına. Kewell ve Lincoln varken tek forvetle sonuca gitmek kolay oluyor da bu kadar çizgi ve göbek oyuncusu olunca Baros'u desteklemesi umulan, skora etki etmek iyicez zorlaşıyor. Sarı kırmızılılar oyunun büyük bölümünde rakip sahada top çevirdiler, topa sahip oldular, ani preslerle top kaptılar ama rakip ceza yayından içeri girmeyi bir türlü beceremediler.

Bu etkisizliğin yanına bir de Sivasspor'un rakibi bezdiren sert oyununu koyun. Hepsi kurallar dahilindeydi ancak saha içindeki oyuncu için bunu kabullenmesi o kadar kolay değil. Sarı kırmızılıların çoğu duygularıyla hareket etti ve haftasonundaki yenilginin de hırsıyla sert oyuna karşılık vermek isterken ritimlerini kaybettiler. Böylesi bir dayağı Galatasaray sezon boyunca iki kere yedi. Biri 4-1 kaybedilen Fenerbahçe maçı, diğeri de iki gün öncesi yine Sivas maçı. Alışkın da değiller bu gibi sert takımlara.

İki sebep var yani Galatasaray'ın ritm bulamamasında ve şevkinin kırılmasında: Birincisi topa böylesine hakim olup kaleye gidememek, ikincisi Sivasspor'un sert oyununa akılcı bir şekilde karşılık verememek. Somut olarak ekranlara yansıdı bu ritm yoksunluğu; Arda'nın destek bulamayışı ve oyuna küsmesi, Baros'un bütün maç yediği dayağın etkisiyle sersem bir halde topla oynamaya çalışması, Sabri'nin normal zamandaki kafasızlığından daha kafasızca hareket etmesi ve daha birkaç tane daha. Neyse, böyle zor maçlar sezon ortasında oynandığında takım adına kazanç olarak görüyorum ben. Burnu sürtülüyor oyuncuların bir nevi.

Sivasspor'un oyununu kutlamak, saygı duymak lazım. An itibariyle yarı finale Galatasaray'dan daha yakın olan ve yakışan takım Sivasspor'dur.

not: Ha unutuyordum, Sivasspor'un 4 günde attığı 3 gol de birbirinin aynıydı. Sabri'nin olduğu yerden ters tarafa gönderilen top ve o taraftan gelen gol... Off, derken bak yine sinirlendim. Sabri akıllı ol lan ya da Uğur geri dön artık... Bilemedim.

STAT: Ali Sami Yen
HAKEMLER: Hüseyin Göçek, Alpaslan Dedeş, Kemal Yılmaz
GALATASARAY: Aykut, Sabri, Meira, Emre Aşık, Hakan Balta, Aydın (Yaser dk. 68), Mehmet Topal, Barış (Mehmet Güven dk. 82), Ayhan, Arda, Milan Baros
YEDEKLER: Orkun, Emre Güngör, Serkan Kurtuluş, Alparslan, Volkan
TEKNİK DİREKTÖR: Michael Skibbe
SİVASSPOR: Petkoviç, Abdurrahman, Murat Sözgelmez, Bilica, Diallo, İbrahim, Sezer, Musa, Mohammed Ali (Onur dk. 46), Tum (Balili dk. 46), Mehmet Yıldız (Kamanan dk. 68)
YEDEKLER: Akın, Sedat, Faruk, Sylla
TEKNİK DİREKTÖR: Bülent Uygun
GOLLER: Balili (dk. 75) (Sivasspor), Ayhan (dk. 90+2) (Galatasaray)
SARI KARTLAR: Diallo, Mohammed Ali, İbrahim, Sezer, Abdurrahman, Petkoviç (Sivasspor), Arda, Sabri, Emre Aşık (Galatasaray)

Alan Carlos Gomes da Costa

2009-01-27T18:23:00.007+02:00

Pozisyon olarak doğru bir transfer oldu Alanzinho, o konuda eminim. Haftasonu Fenerbahçe'yle oynadıkları maçta net bir şekilde farkediliyordu sol taraftaki eksiklik. Gökhan Gönül nakış işler gibi işlemişti Trabzonspor'un solunu. Sol bekleri Cale hücumdayken top rakibe geçtiğinde alan kapatacak bir oyuncuları yoktu iç tarafta oynayanlar dışında. Coleman ne kadar sola yakın oynasa da neticede hücuma dönük bir orta saha oyuncusu. Selçuk ve Hüseyin de göbek oyuncuları. Fransa'nın 98 Dünya Kupası'ndaki dizilişine benziyor Trabzon'un sol taraftaki dizilişi. Sol kanatsız bir düzen ama Zidane sola yakın oynuyor ve sol tarafı Lizarazu işliyor. Tabi Cale nerede Lizarazu nerede? (Lizarazu nerde lan hakkaten?)

Bu çerçevede bir sol kanada ihtiyaçları vardı. Resmi sitelerinden de duyurmuş Trabzonspor yönetimi; Flamengo çıkışlı, 2005'ten beri Norveç ekibi Stabaek'te oynayan Alanzinho'yla 3,5 yıllık anlaşmışlar. 1.64'lük bu top cambazını izlemiş olan Norveç dışında pek insan yoktur zannediyorum, bu yüzden mecburen FM database'ine ve Youtube videolarına saldırdı herkes. Şurada da bir videosunu bulabileceğiniz bu arkadaşa yapılabilecek ilk yorum o kıvrak hareketleri maalesef Türkiye'deki İsmail Güldürenlere, Tolga Doğantezlere yapamayacağı. Hadi onlar insaflı davrandı da izin verdi diyelim, Ankara'nın patates tarlasında, Sivas'ın buz pistinde ayakta durabileceğini sanmıyorum. Avni Aker'in sahası da iyi değil maalesef. (Saraçoğlu dışında hangisininki iyi ki?)

O yüzden çok hızlı adam geçebiliyor olması beni etkilemiyor şu anda. Ayrıca tıpkısından bir Gineli mevcut takımda. Beni Alanzinho hakkında meraklandıran bu saha şartlarına ve fiziki mücadeleye ne kadar sürede alışıp oyun stilini ne kadar geliştirebileceği. Norveç'ten sonra Türkiye tecrübesi onun için epey challenging olacaktır bu anlamda. Nasıl atak başlatır, ne kadar boş koşu yapar, top rakipteyken nasıl pozisyon alır, bunları merak ediyorum.

Şampiyonlar Ligi'ne kalıp devlere karşı forma giyme aşkıyla adaptasyon sürecinin ortalama bir Brezilyalıdan daha fazla olmasını ümit ediyorum. (ve sözü Alanzinho'ya bırakıyorum...)

Fenerbahçe: 0 - Trabzonspor: 0

2009-01-25T21:25:00.004+02:00

Maçın ilk 3-5 dakikasını izleyip de gerisini izleyemeyen biri olsa maçın sonucu için "gollü bitmiştir" diye yorum yapardı herhalde. Skoru öğrendiğinde ise içini ferahlatmak için Trabzonspor'un 16 maçlık attığı ve yediği gollerin istatistiğini gösterebilirdik. Kolbastıcılar, Kadıköy'deki maç öncesi 16 maçta yalnızca 24 gol atıp 14 gol yemişlerdi. Haftalardır küfür yemekten ağzı yüzü şişen bordo mavili santrafor ikilisi Umut ve Gökhan yüzünden bu kuru istatistikler. Kaleci ile karşı karşıya pozisyonlarda hala estetikten ve akılcı düşünmekten yoksunlar ve bu oyunculardan biri hala, ısrarla milli takıma çağrılıyor.

90 dakikanın yaklaşık 15-20 dakikalık bölümü hariç hakim taraf Trabzonspor'du. Bu üstünlüklerinin başlıca sebebi de yaptıkları çılgınca presti. Bol bol alan boşalttılar kendi yarı alanlarında bu pres sırasında ama bu boşluklardan yararlanabilecek Fenerbahçeli oyuncu sayısı yalnızca iki olunca ve bu isimler de yırtıcılıktan ve fiziksel üstünlükten yoksun Alex ve Guiza olunca bordo mavililerin boğucu presi daimi oldu. Sürekli bozdular Fenerbahçe'nin top yapmak isteyen orta sahasını ve başardılar da. Burada aynı zamanda bir türlü topsuz alanda hareketlenemeyen Emre ve Selçuk'un da payı vardı.

Ersun Yanal'ın bu korakor oyunu benimseten tarzını çok seviyorum, izleyene büyük zevk veriyor. Gökhan Ünal ve Umut Bulut gibi kolay pozisyona giren ama değerlendiremeyen iki tane ileri uç oyuncusu ve takımını bu akşam yenilgiden kurtaran Volkan Demirel olmasa skor bambaşka olabilirdi. Trabzonspor'u güzel oyunundan dolayı kutlamak lazım. Ama sonuç zirvedeki diğer takımlara yaradı.

not: Guiza'nın yeni kız arkadaşıymış alttaki. Zevklerimiz hiç uyuşmuyor bu adamla.

STAT: Şükrü Saraçoğlu
HAKEMLER: Bünyamin Gezer, Serkan Ok, Cem Satman
FENERBAHÇE: Volkan Demirel, Gökhan Gönül, Edu, Lugano, Roberto Carlos, Deivid, Emre, Selçuk Şahin, Uğur (Kazım dk 45), Ale (Josico dk 64), Guiza (Semih dk 83)
YEDEKLER: Volkan Babacan, Wederson, Önder, Deniz
TEKNİK DİREKTÖR: Luis Aragones
TRABZONSPOR: Tony Sylva, Serkan, Song, Egemen, Cale, Hüseyin, Colman, Selçuk İnan (Ceyhun 90+2), Yattara (Tayfun Cora dk 90), Umut (Isaac dk 76), Gökhan Ünal
YEDEKLER: Onur, Barış, Ferhat, Giray
TEKNİK DİREKTÖR: Ersun Yanal
SARI KARTLAR: Selçuk Şahin (Fenerbahçe), Hüseyin, Cale (Trabzonspor)

Sivasspor: 2 - Galatasaray: 0

2009-01-25T10:31:00.007+02:00

Böyle maçların ertesinde hemen klavye başına oturup da yazamıyorum kafamdakileri. Hemen yazamamamın nedeni kızgınlığım: futbolcuya, teknik direktöre, hakeme, zemine, zihniyete. Bakmayın, benim kızgınlığım da saman alevi gibidir. Parlar parlar ardından da bu kızgınlık ile bir yere varılamayacağını farkeder, önüme bakarım.

Biz an itibariyle önümüze bakmak yerine yine de maça dönelim, tarihe ufak bir not düşmüş olalım. Zemin konusunda maçı izleyen herkes hem fikirdir herhalde, herkesin diyeceği aşağı yukarı aynıdır. Televizyondan izleyenler için balçık yerleri görmek daha rahattı ama sahanın üzerinde çimenlerin arasında kaybolan birikintiler eminim ki olduğundan daha büyük birer problemdi. Böylesi bir zemin de Galatasaray gibi ayağa oynayan bir sistem takımı için hiç uygun değil tabi. Buna rağmen oyunun bir bölümünde yüzde 85 pas isabetine ulaşan ve oyunu kale önünde olmasa bile rakip sahada domine eden taraf sarı kırmızılılardı. Böylesi bir zeminde Sivas gibi oynayıp uzun toplarla karambol pozisyonlar peşinde de koşabilirdiniz ya da sisteminizi bozmadan oyununuzu oynayabilirdiniz. Buradaki payı Skibbe'ye biçelim. Kırmızı kart sonrasında da payı Skibbe'ye biçeceğiz.

Ümit Karan'ın fütursuzca, cahilce, basiretsizce oyundan atılması sonrası üç forvete dönen Sivasspor karşısında Galatasaray, sahasına gömülüp de hızlı ve uzun paslarla hücuma çıkmak yerine aynı sistem oyununu devam ettirdi ve hazırlıksız yakalanan defansının da hatalarıyla iki gol gördü kalesinde. İki gol de Sivas'ın sol kanadından başladı ve sağ kanadından yapılan vuruşlarla gol oldu. Sabri'nin geriye dönemeyişleri ve Volkan'ın hala kademeye giremeyişine sövülebilir ancak burada Sezar'ın hakkını Sivas'a verelim ve Skibbe'yi de eleştirmeyi bilelim. Baros-Yaser değişikliği ve Aydın'ın ayakta duran nadir oyunculardan Barış'ın yerine oyuna alınması anlamsızdı. Aydın henüz normal zeminde ayakta duramıyor, kaldı ki bu zeminde oyuna alıyorsun onu.

Aynı Sivas ile iki maç daha var önümüzdeki kısa zamanda. İlk maç Sami Yen'de ve bu maçı Galatasaray almak için elinden geleni yapacaktır moral motivasyon yapmak için. Bu konuda eminim. Ama deplasman yine zor geçecek.

STAT: 4 Eylül
HAKEMLER: Yunus Yıldırım, Mustafa Emre Eyisoy, Erdinç Sezertam
SİVASSPOR: Petkoviç, Sedat, Bilica, Abdurrahman, Murat Sözgelmez, İbrahim, Musa (dk. 80 Sylla), Onur, Mohammed Ali (dk. 46 Balili), Tum (dk. 59 Sezer), Mehmet Yıldız
GALATASARAY: De Sanctis, Emre Aşık, Hakan Balta, Volkan, Ayhan, Sabri, Barış (dk. 75 Aydın), Mehmet Topal, Arda, Milan Baros (dk. 61 Yaser), Ümit Karan
GOLLER: Dk. 51 A. Dereli, dk. 66 Sezer (Sivasspor)
SARI KART: dk. 78 Yaser, dk. 84 Sabri, Emre (Galatasaray) dk. 84 Sezer (Sivasspor)
KIRMIZI KART: Dk. 45 Ümit Karan (Galatasaray)

Smith vs Keynes

2009-01-20T07:59:00.004+02:00

1-2 haftadır dillerden düşmek bilmedi pompacı arapların 150 kafasına Kaka'nın ve Milan'ın boyun eğip eğmeyeceği. Maddiyatı göz ardı ederek mevzuya bakış attığımızda, diyebiliriz ki efsane topçularıyla ve emektar bayrak adamlarıyla futbolun "hikaye" kısmında epey satırda adı geçen Milan elbette teklifi reddederdi. Diğer taraftan vergiler hariç 100 milyon euro Milan için Adebayorlar, Arda Turanlar, Batuhan Karadenizler demek. Yaş ortalaması yolun yarısı civarında gezen Milan için güzel bir alternatif aslında.

Ama tam o anda biri çıktı işte ve bütün Adam Smithçileri dövdü San Siro'daki. Keynes kılıklı bu gönül insanı Berlusconi'ydi. Şaşırtıcı aslında ama sosyal baskılara dayanamadığını, bakkalın, manavın ve de kasabın yüzüne bakamadığını düşünürsek Berlusconi için de Kaka'yı satmamaktan başka çare yoktu sanırım. Kulüp, tarihe bir cümle ile daha katkıda bulunacaktı hem: "Arap eurolarının futbolu kirletmesine izin vermeyen Milan, Rus oligarkının da rüzgarının kesildiği bu ortamda futbol romantiklerine derin bir soluk aldırdı."

Berlusconi Olaya El Attı - Sporx

Biri Boşta Olmalı

2008-12-31T12:19:00.007+02:00

Bu sabah oynanan Portland-Boston maçında, 2. çeyreğin sonunda Portland 6 oyuncu ile sahadaydı hücumu sırasında. Hakemler Portland hücumunu durdurmadı ve spikerin "There are 6 Blazers on the court, someone has to be open!" deyişi arasında sayı buldular. Celticsli oyuncuların itirazları sonucunda sayı geri alınmadı ama kurallar gereği hakem triosu Portland'a teknik faul çaldı. Denizli'nin 6 yabancı hadisesinden eğlenceliydi izlemesi.

Brandon Roy'dan yoksun Portland, şampiyonu 91-86 yendi.

Germany vs Greece

2008-12-27T20:41:00.001+02:00

Monty Python - International Philosophy
by ESTETTE

Monty Python: International Philosophy @ Sinemaestro

2. Cumhuriyetçi All Starz

2008-12-25T00:10:00.003+02:00

Geçtiğimiz yılın geyiği bu ama çok esaslı geyik ve Etyen Mahcupyan'dan bahsedince buna da girmek farz oldu. Kendisini sol içe yerleştirmişler. Özdemir İnce'nin kurduğu Cumhuriyetçi 11'e karşıydı bu 11.

Bir de Radikal Futbol'dan hatırlarım, felsefecilerin 11'i vardı. Platolar, Marxlar, Camuslar vardı sahada. Marx takımın 10 numarasıydı örneğin. Hey gidi hey. Nerden bulayım da koyayım şimdi onları.

Kalede Mehmet Barlas, geri dörtlü M.Ali Birand, Cengiz Çandar, Murat Belge, Mehmet Altan. Orta saha Eser Karakaş, Etyen Mahçupyan, Ali Bayramoğlu, Hasan Cemal. İleri ikili Şahin Alpay ve Orhan Pamuk.

http://www.haber3.com/news_detail.php?id=284635

Etyen Mahcupyan ile Santra

2008-12-24T23:55:00.002+02:00

"Siyaset yazarlarının futbol sayfalarına da yazmalarının nedeni basit aslında. Daha çok para kazanmalarından önemli olarak politika yazarken yarattıkları sert imajı, futbol yazıları ile törpülüyorlar ve okuyucularının gözünde daha sempatik bir hale geliyorlar. Hobi olması da cabası."

Benim tespitim değil yukarıdaki törpü benzetmeli tespit. Keşke olsa ama değil. Etyen Mahcupyan'ın. Geçtiğimiz haftasonu o ve onunla beraber çeşitli akademisyenler, gazeteciler ve bilimum değerli kişiler Boğaziçi Üniversitesi'nde konferanslar verdiler. "Türkiye'de Öteki Olmak" konulu konferansın organizasyon komitesindeydim ben de ve katılımcı ve konuşmacıları memnun etmek, onları pış pışlamak gibi görevlerim vardı.

Cuma günü öğlen yemeğine Etyen Hoca da bizimle beraber katılmıştı. Tanışmıyordum kendisiyle o ana kadar. Uzaktan baktım. Yemeğini bitirmiş, kahvesini içmiş ama mutsuz gibi. Kimse ilgilenmiyor kendisiyle. Gandalf misali sakalını sıvazlıyor falan. "Bak" dedim arkadaşıma, "kanka olucaz şimdi Etyen'le". Neyse gittim yanına müsadesini alarak. Bir iki akademik sohbetten sonra klasik soruma girdim. "Hangi takımı tutuyorsunuz" sorusu klasik "buzları kırma" sorumdur. Yabancıysa da "Viç van du yu nov? Galatasaray or Fenerbahçe? Bi anıst!" derim, kalbinden vururum Barbara'yı, Jonathan'ı.

- Hocam, son yıllarda siyaset yazarlarının ya da daha geniş anlamıyla entellektüel çevrenin aynı zamanda futbol da yazması hakkında ne düşünüyorsunuz? (bir iki isim saydım orda, bir de haşmet babaoğlu'nu ekledim, niyeyse, siyasetçi değil kendisi) Siz düşünmez misiniz futbol yazmayı Haşmet Babaoğlu gibi? Mizaç olarak da andırmıyor değilsiniz? Sakal falan? (cesarete bak oha)

- Haşmet Babaoğlu gibi mi olayım? (sakalı sıvazlayarak, hafif bir tebessüm)

- Yok hocam, o sizin gibi olsun da, ehi ehi. (sempatik dana)

Derken yukarıdaki tespitini dillendirdi Etyen hoca. Ben "eeeööö, çok doğru hocam, vay beh" diyerek saygılarımı sundum orada kendisine.

Deniz Gökçe ve daha önce ismi aklıma gelen ama şimdi gelmeyen diğer dönek törpücü siyaset yazarları, size diyorum. Futbol yazmaya devam edin, saygılar efendim.

Aslantepe v0.2

2008-12-24T23:54:00.003+02:00

Aslantepe.biz postunda inşaatın fotoğraflarını görebilirsiniz diye sizleri haberdar etmiştik.

Bu fotoğraf da yeni düştü basına. Garaj üzeri inşaa edilen tribünler ile kapanınca ve saha ortaya çıkınca daha da heyecan verici görünmüş inşaat halindeki Aslantepe. Sahanın çizgilerini niye çiziyorlar bilmem, ya işçiler paydoslarda ter atıyorlardır (ki tarihi bir andır bu onlar için) ya da daha gerçekçi seçenek olarak işçileri ve fotoğrafı görenleri motive etmek amaçlı çizilmiştir o çizgiler. Motive olduk mu peki? Motive olmayı bırak, titredim ben burda, sallandım, tüyler diken diken.

Kültür Emperyalizmi

2008-12-18T19:47:00.008+02:00

"Burger King'i severdim ama hiç yakıştıramadım bu video'yu onlara" diyecek değilim. Burger King de McDomalts da aynı bokun soyu. Hayatımdan çıksalar üzülmem hiç. Whopper Virgins adını verdikleri videoda Tayland, Romanya ve Grönland'a gidip daha önce hamburger yememiş olan fakir yerel kabile insanlarına Whopper ve BigMac tattırıyorlar ve hangisini beğendiklerini söylemelerini istiyorlar. Herkes Whopper diyor tabi. Kodumun kültür bombardımancıları. Hamburgerin üstündeki susam kadar değeriniz yok insanlık için.

http://www.whoppervirgins.com/

De Sanctis

2008-12-14T17:13:00.005+02:00

Zaten hastasıyım tarzının, sempatikliğinin, bir de şu sahneyi gördüm ya, daha da "Aykut'u görmek lazım arada" demem bundan sonra. De Sanctis iyice sevdirdi kendini. Doğallığına bakar mısınız arkadaşın? Neşe kaynağım oldu iki gündür şu video.

Dinamo Kiev: 1 - Fenerbahçe: 0

2008-12-11T00:54:00.006+02:00

Volkan ve Cihan biraderlerle gündüzden planımızı yaptık, önce aylardır beraber oynamadığımız winning eleven ile gönülleri ferahlatıcaz, eğlenicez, ardından da Fenerbahçe'nin Uefa'ya devam etmek için kazanmak "zorunda" olduğu D. Kiev maçınız izliycez.

WE'de ikisine de 4-5 tane salladığım helecanlı maçlardan sonra bu sözde ölüm kalım maçını izlemek pek keyifsiz, pek tatsız, pek zevksizdi. Masaya hesabın geldiği ana kadar biz muhabbetimiz ile maçın boktanlığını unutturduk birbirimize ama yalnızca çay içip berkecan gibi bir maçı izledikten sonra gelen 27 liralık hesap bizi bir düşündürttü. Nerede hata yapmıştık?

Hata bizim hatamız değildi. Sorun Türk zihniyetindeydi sanırım. Bayılırım böyle genellemelere ama naparsın arkadaş... 37 ekran çatal antenli televizyonda bedava izlenebilecek bir maçı, mekanına izlemeye gelen ve içtiği çaydan, meyve suyundan edeceğin karı öpüp de başına koyacağın bir ortamda sen müşterinden 5 lira maç parası (gaz debriyaj parası) alıyorsan her türlü pisliği hakediyorsun demektir. Çayın taze olduğu gerçeği ise hiç değiştirmiyor bu durumu. Bursa'da FSM bulvarındaki Rose Restorant'dır bahsettiğim. Adımınızı atmayınız.

Dakika 87 gibi geldi hesap. Uzatmalarla beraber son 6 dakikada verdiğimiz 9 lirayı nasıl çıkartırız diye düşündük. Volkan çayına atmadığı şekerleri yemeye başladı, ben yere düşen çöpü kaldırmadım, bi ara kül tablasını ve masada duran plastik çiçeği hacılayabilir miyiz diye geçirdik aklımızdan. Bu sırada maça döndük ve son dakikalarda bir olay olur ve vesileyle torunlara anlatacak bir hikaye çıkar da böylece 5 lirayı haketmiş olur pezevenk çaycı diye hayaller kurmaya başladık. O sırada Maldonado hıyarı kırmızı kart gördü. Eksik olmasın. Kart sonrasındaki bakışları yetti.

Öyle yani. Ercüment gibi maçtı çok afedersin. İsmail gibi maçtı.

not: antu.com'un görsellerine ve mizah anlayışına hayranım. forza antu.

O An - 7

2008-11-13T14:06:00.004+02:00

Burnley ile oynanan süt kupası maçında seyircilerin attığı bozuk para ve diğer maddeleri sahiplerine geri yollayıp bir de ağız dolusu "fuck" ile orta parmağını afişe etmiş cümle aleme Didier Drogba. Böylesini topraklarımızda en son kim yapmıştı diye düşünüyorum, Kol Börekçisi Emre'yi hatırlıyorum. Bir de İlhan Cavcav'ın "bu da size girsin" hareketini ve Fatih Terim'in kulübesinin üzerinden "hişş buraya bak buraya" edasıyla tribünlere çıkardığı nah hareketini hatırlıyorum.

Drogba'ya iki üç maç ceza verilmesi bekleniyormuş.

Benfica: 0 - Galatasaray: 2

2008-11-07T03:18:00.003+02:00

Az önce Flying Dutchman'de Hitler zamanı Almanyası'nda yapılması planlanıp de 2. Dünya Savaşı nedeniyle yapılamayan 400.000 kişilik stadyum yazısını okudum, ağzım açık şekilde. 400.000 ne lan? Bir de Bundesliga'nın an itibariyle lideri 2-3 bin kişilik köyün takımı Hoffenheim'ın şu sıralarki projesi olan 30.000 kişilik stadı geldi aklıma. Neyse, nereye gelicem, Benfica'nın stadı da enfesti. Kartal falan çıkardılar, adettendir diye. Neymiş, kartal sembolüymüş Benfica'nın. Hayvan haklarından arkadaşları toplamaya gerek bile duymadım dakika 50'ye geldiğinde. Oyuncular pas yaptığında "hişş, ses yapmayın, çocuk uyanıcak" şeklinde nefes almadan maçı izleyen bir kitle vardı o güzelim statta. Tek numarası bu acılı hayvanmış buraların dedim. Ben böyle seyirciyi tiyatroda görmedim.

Maçı beraber izlediğim arkadaşlar yurt odasına ayıptır söylemesi lcd tv almışlar. Lcd tv almalarının sebebi de ps3'lerinin olması. Eh yani, ps3'ü de 50 ekranda oynamazsın neticede. Neyse, devre arasında pes2009 attık bir maç. Inter'i aldım, özlemişim Ibra'yla rakibe çimleri öptürmeyi. Maç başladı ama ne başlangıç. Görüntüler karşısında saygıyla eğildim, ne yapacağımı bilemedim. Çekik gözlü arkadaşlar fezayı görme boyutuna gelmiş artık gerçekliğe yakınlık konusunda. Öyle ki, bizim maç bittiğinde Benfica maçına geçişle "bu ne lan, nasıl görüntü bu böyle, oyuna geri dönün, meehhehehe" şeklinde tepkiler verdik birbirimize. Trt'ye mi kaysak, kime kaysak bilemedik ama saygı duyduk Konami'ye. Bir de PS Cafe açma fikri var şu sıralar bizde ama para yok.

Bu aralar Portishead'in remix albümlerine sardım epey. Eemm, süper şeyler yapmış adamlar.

Tamam lan, vurmayın.

Maçtan bahsetmiyorum bu sefer. Şaka gibi oynadık. Nazar değsin istemiyorum. Çüküm kalktı, gururum kabardı oynanan oyunu görünce. "2000 ruhu, geri dönsene lan" diye diye -çek kulağını vur duvara, nazar değmez işallah tü tü tü- geri mi geliyor o ruh ne? Ahahahah. Pek bir güzel bu havalar, bu havalarda birşey var.

STAT: Estadio Da Luz
HAKEMLER: Martin Atkinson, Peter Kirkup, Mo Matadar (İngiltere)
BENFICA: Ouim, Pereira, Luisao, Sidnei, Riberio, Di Maria, Katsouranis, Yebda (Carlos Martins dk. 65 ), Reyes (Aimar dk. 58 ), Nuno Gomes (Cardozo dk. 61 ), Suazo
YEDEKLER: Moreira, Urreta, Binya, Miguel Vitor
TEKNİK DİREKTÖR: Quique Sanchez Flores
GALATASARAY: De Sanctis, Sabri, Servet, Emre Aşık, Hakan Balta, Lincoln, Meira, Ayhan, Arda (Volkan dk. 90+4 ), Baros (Mehmet Güven dk. 82 ), Ümit (Yaser dk. 86 )
YEDEKLER: Aykut, Serkan Kurtuluş, Alpaslan, Murat Akça
TEKNİK DİREKTÖR: Michael Skibbe
GOLLER: Emre Aşık (dk. 52), Ümit (dk. 69)
SARI KARTLAR: Pereira, Suazo, Luisao (Benfica), Servet, Ayhan (Galatasaray)

Burgaz Yaş Üzüm Rakısı

2008-11-06T13:51:00.003+02:00

Blog'un konseptinde alkol başlığının altında bira yer alıyor ama hayatımızın büyük kısmını kaplayan alkol meretinden tek anladığımız da bira değil. Yorgunluğu attırma kapasiteli iki soğuk efes tombulun yerini başka bir alkol alamaz kanımca ama çakırkeyf olmak için de biranın ameleliği çekilmez hiç. Hele mesane konusunda problemli olan, neredeyse tuvaletin yanına çilingir sofrası kurma planları yapan bünyeler için biranın ikiden sonrası zarar ziyandır.

Konsepti hazır yarmışken sadede geleyim isterseniz. Bahsedeceğim şey yeni bir haber değil ama elbet bilmeyen vardır. Rakıların şahı Altınbaş mazur görsün, onun veziri Yeni Rakı af buyursun ama öğrenci maaşı ile onlara yaklaşmak demek ay boyunca iki kere alkol sofrası kurabilmek demek. O yüzden, aynı dertten müzdarip arkadaşlara Burgaz Yaş Üzüm Rakısı'nı önereceğim. 19,5 YTL'lik fiyatı ile şaka gibi duruyor raflarda 70'lik şişesi. Tadı hoş, içimi kolay. Yaş üzümün tatlılığı abartı gelmiyor damağa. Yanında yarım kilo ezine tam yağlı inek peyniri alıyoruz. Bir kısmı çilingir sofrasına, bir kısmı ertesi günkü kahvaltı sofrasına. Bir de sofrayı paylaşacak arkadaş bulduk mu, tamamdır yarenler. Sıramızı Hayyam'a devredelim:

cennette huriler varmıs kara gözlü,
içkinin de oradaymış en güzeli.
desene biz tam cennetlik olmusuz,
bak bir yanda şarap diğer yanda sevgili.

Efes Dark Brown

2008-11-03T08:40:00.006+02:00

Şimdi öncelikle ben kahve seven bi adam değilim. Millet şekersiz double espresso'ları çatır çatır içerken ben Nescafe 3ü1 arada içerken bile sertlik hissediyorum diyeyim, o derece. Bundan bir kaç sene öncesine kadar bira'yı pek tutmaz, hatta bazen içine limon suyu sıkar, dolayısıyla bira keyfinin de içine limon sıkardım bunu şimdi anlıyorum. Çok uzattım konuya geleyim.

Efes'in şubat 2008de çıkarmış bulunduğu yüksek alkollü (%6.1) kahve aromalı siyah birası Efes Dark Brown, yapı itibariyle severek içtiğimiz Efes Dark'ın içine kahve monte edilmiş versiyonu. Bu birayı, abartmıyorum onlarca insana tavsiye ettim, ''Hocam tuttum ben bunu, güzelmiş.'' diyen kişi sayısı 0 (yazıyla sıfır). Ne gariptir ki kahve kültürünün yanından geçmeyen ben, EDB'nın içtiğim en iyi bir kaç alkollü içecekten birisi olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Daha kapağı açıldığında muhteşem bi kahve kokusu merhaba çekiyor, içtikçe içesi geliyor insanın. İçerken hafif alınan kahve tadı, şişe boşaldığında damakta kalıp ''oyyy oyy'' dedirtiyor. Şöyle de garip bir özelliği var, bira içtikten sonraki doğal çağrılardan ötürü tuvalete gittiğinizde işerken bildiğin buram buram kahve kokuyor. Saçmalama demeyin, direk kahve kokuyor çişimiz. Gayet eğlenceli.
Efes Dark Brown enfes bir içecek. Bira olmadığı iddia ediliyor tat ve özellik olarak ama ben ayrı ayrı kahve ve bira keyfi alabiliyorum. Buz gibi içilmeli ayrıca. Ben acaip tuttum, içiniz içiriniz.

Galatasaray: 3 - Gaziantepspor: 1

2008-11-02T21:35:00.004+02:00

Turuncu formanın uğurundan bahsettiğimiz posttan sonra 3 maç oynadı Galatasaray. Bunlardan ilkini beyaz formayla oynadı ve 4-2 kaybetti Eskişehirspor'a. Formasal düzlemde şaşırmadık sonuca. İkinci maç kimsenin iplemediği Fortis Türkiye Kupası'nda hafta itibariyle lig ikincisi Ankaraspor ile turuncu forma ile oynandı. Skor 1-1. Bu akşamki maçla beraber artık turuncu formanın uğuruna inanabiliriz gibime geliyor. Ha bu formayla kaç tane zor maça çıktılar derseniz, haftayı bekleyin derim. Haftaya Saraçoğlu'nda turuncu forma dışında bir forma düşünemiyorum Galatasaray için. İddiacılar için güzel bir tüyo olabilir. Galatasaray turuncu giydiği maçta kaybetmiyor.

Üç maçlık zorlu bir etabı olabildiğince kayıpsız atlatmaya çalışıyor sarı kırmızılılar. Rakiplerin ilki, yeni transfer ettiği Güney Amerikalıları ile göze batan Gaziantepspor'du. Maçın daha ilk çeyreğinde ardarda gelen iki gol neticesinde maç taraftar için çekirdek çitleme maçına döndü. Herkesin beklentisi Galatasaray'ın rahat pozisyonlar eşliğinde yetenekli ayaklarıyla şov yapmasıydı. Takımın öğrendiği şu oldu ki rakibin ne kadar kötü oynuyor olursa olsun gol bulabilir, ciddiye almak durumundasın. Gol Arda'nın topa eliyle müdahale etmesiyle geldi.

İkinci yarı Nurullah Sağlam'ın verdiği "show encouragement to the team" komutu ile Antep güzel pozisyonlar üretti. Özellikle eski açık önündeki birkaç pozisyonda zorlu etabın kalan iki maçı olan Benfica ve Fenerbahçe için Galatasaray'a dostane bir uyarıda bulundular.

Antep'ta Tabata göze çarptı. Zaten maç öncesinde Fotospor'da "Tabata Galatasaray'a bileniyor" haberlerini okumuştuk. Soluğu yetmedi diyelim, iyi oynadı ama kerata.

Satırların sonuna gelirken, Skibbe'ye selamımız olsun. Mehmet Güven'le samimiyetiniz nedir, anlamadım Mister Skibbe? Kalli de pek severdi bu adamı. Kenarda Serkan Kurtuluş oturuyor ve Arda'nın yerine sağ kanada geçen isim Mehmet Güven. Tamam Skibbe. Peki Skibbe.

STAT: Ali Sami Yen
HAKEMLER: Halis Özkahya, Muhittin Gürses, Nihat Mızrak
GALATASARAY: De Sanctis, Sabri, Emre Aşık, Servet, Hakan Balta, Arda (Mehmet Güven dk. 85 ), Meira, Ayhan, Kewell (Volkan dk. 64 ), Lincoln, Baros (Ümit Karan dk. 73 )
YEDEKLER: Aykut, Serkan Kurtuluş, Ferdi, Murat
TEKNİK DİREKTÖR: Michael Skibbe
GAZİANTEPSPOR: Tolgahan, Erkan, Bekir, Deumi, Ivan, Mehmet Yozgatlı, Hakan Bayraktar, Tabata, Zurita, Erman (Olcan dk. 80 ), Pacheco (Ahmet dk. 73 )
YEDEKLER: Mahmut, İsmail, Metin, İbrahim, Mustafa
TEKNİK DİREKTÖR: Nurullah Sağlam
GOLLER: Kewell (dk. 10), Lincoln (dk. 11), Tabata (dk. 39. pen.), Arda (dk. 82)